1 Haziran 2017 Perşembe

Dünya'nın sesi

                                                                               


 On bir yıl önce doktor dopplerin sesini açtı, karanlık oda, karnımdan gelen ses ile yankılanmaya başladı.
Oğlunuzun kalp atışları, dedi
Kapı çalındı, doktoru çağırıyorlardı. Doktor, bana dönerek,bir dakika izninizle dedi dopplerin sesini yükselterek odadan çıktı.
Karanlık odada ürkütücü bir ses ile yalnız kalmıştım. Faşur foşur karmaşık  gürültü içinden ritmik bir şekilde güm güm sesler geliyordu.
İlk hissettiğim şey karanlıktı.
Küçüklüğümden beri karanlıktan  korkardım.

Kalp atışım hızlandı. Sadece kendi kalbimin sesini duyuyorum, kulaklarımda atıyordu  kalbim.  Sanki karanlıktaki  ritmik gümbürtünün de hızlandığını hissettim.
Karanlığın içinden sesi ayırt etmeye   çalıştım. Kendi kalbimin sesini susturdum. Karanlıkta atan kalbi dinlemeye başladım. Korkmuyorum dedim, hiç bir şeyden korkmuyorum.
Kapı açıldı.
Doktor dediği gibi bir dakika içinde geldi.
Dün bir ses dinledim, Dünya'nın sesi, uzaydan kaydedilmiş.
https://www.youtube.com/watch?v=grX9b8S1a3I 
Dünya'nın sesini dinlerken ne kadar da tanıdık diye iç geçirdim, karnımdan geliyor gibiydi, sadece güm güm diye atan kalbi yoktu.


4 yorum:

  1. Çok şaşırdım, dünyanın dönerken insan kulağının duyabileceği frekansta bir ses çıkarabileceğini düşünmemiştim.

    YanıtlaSil
  2. Dünyanın göbeğinde olan biziz bu sefer, kalp atışları da kendimizinki olmalı.

    YanıtlaSil
  3. Pzt-Salı-Çarşamba-Perşembe... Öyle korktum ki yazmayacaksın diye.
    Anne olmak, karanlık, birbirine karışan kalp atışları, korkular, uğultular ve dünya. Yani... Düşünüyorum da, dünyanın bir anne rahmi içinde olma ihtimali ne kadardır?
    Fena halde bozdun ezberlerimi. Yüzümde kocaman bir gülümseme oluştu. Zaten bugün iyice tuhaftım. Bugün Cuma ya... Başladım Cuma kelimesini üstüste söylemeye. Cuma, cuma, cuma,cuma,cuma... Hoooppp.. cumanın anlamı uçup gitti. Cuma kayboldu. Cumanın içinde "ben" tamamen yok oldu. Bir de senin yazın... Ayşe, valla yumak halinde bir dikenli tele dönüştü kafamın içi... Ay iyi ki varsın...

    YanıtlaSil
  4. ayşe hanım bloğunuzu yeni keşfettim ve hergün roman okur gibi 2011 yılından itibaren okuyorum. şükran diye bir yol göstericiniz vardı, ona ne oldu?

    YanıtlaSil