24 Mart 2017 Cuma

Bir kadın

Bugün bir kadın gördüm, arabaların vızır vızır işlediği Bahar caddesinin tam ortasında.
Markete gitmek için evden çıkmadan önce anneme telefon açtım, "anne sakın akşama yemek hazırlamak için uğraşma , ben getireceğim " dedim. Market yolunda ne yemeği yapayım da peşimde götüreyim diye düşünüyordum, ikindi olmadan Ankara'ya annemin yanına gitmek için yola çıkmamız gerekiyordu. Marketin karşındaki yolda trafik azalsın diye  beklerken, bir kadının yolun ortasında birden bire durduğunu gördüm. Benim gideceğim marketten çıkmıştı bir poşet dolusu alışveriş yapmış tek eliyle tutuyordu, öbür elinde cüzdanı vardı. Birdenbire durduğuna göre bir şey hatırlamış olmalıydı ya da unutmuştu. Caddenin tam ortasında duruyordu arkasından ve önünden aceleci taşıtlar geçiyordu, kadının dimdik durması uzayınca tedirgin oldum. Hasta mıydı , düşerse tehlikeli olacaktı...Trafik azalmamış karşıya geçememiştim daha doğrusu geçmek istemedim durduğum yerden kadını izlemek dikkat çekmiyordu. Benim gibi bir kaç kişi daha kadına dikkat kesildi. Tişörtünün üzerine uzun bir hırka giymiş, benim gibi kot pantolon spor ayakkabısı vardı. Saçları da benim gibi omuzlarına değmeyecek kadar küt kesilmişti. Yaşı da aşağı yukarı benim kadar olmalıydı diye kadını kendime yakın hissetmişken....Kadın yüzünü yola doğru çevirdi, kaldırıma ulaşmaktan vazgeçmiş, arabalar gibi yoldan gitmeye karar vermişti, arabalar bu sefer kadının sağından ve solundan geçiyordu. Sokaktakiler kadına daha dikkat kesildi. Kadın kollarını açtı, sekerek yürümeye başladı. Bir adım normal atıyor, iki üç kere sekiyor( kız çocukları gibi). Bir anda trafik felç oldu, arabalar acı acı kornaya asılmıştı. Kadın hiç bir şeyi umursamıyor , sekseklerine odaklanmıştı, bir duruyor iki sekiyor sanki bir provadaydı, sahne öncesi hareketlerini unutmamak için tekrar ediyordu. Sekerken küt saçları, göğüsleri dalgalanıyordu. Belediye otobüsü çok sinirlendi kızgın bir korna çaldı kadına , kendine gel gibi...Kadın tınmadı, belediye otobüsünün isteğini yerine getirmedi,  caddenin ortasında sekerek yoluna devam etti.. Deli herhalde, hiç görmedik bu deliyi, biri çarpacak şimdi diye kaygılanan kalabalıktan ayrıldım.  Yolun karşısına  akıllı bir şekilde  geçtim. Markete girdim, reyonlara bakarken kadını düşündüm, hangi reyondan ne satın almıştı, benim gibi  akşama ne yemek yapacağım diye  düşünmüş müydü,  kafasından neler geçiyordu, yolun ortasında neden fikir değiştirdi kornaların sesi susmadığına göre  hala sekiyordu...
Marketten çıktığımda her şey normaldi, kaldırımlarda akıllı insanlar yürüyor, yoldan akıllı taşıtlar geçiyordu. Şimdi anneme söz verdiğim akşam yemeğini yapmak yerine bu kadını yazıyorum.

6 yorum:

  1. Deli falan değildi bence sadece o an canı bunu yapmak istemişti. Olabilir bazen öyle şeyler... Yazdığınız iyi oldu, teşekkürler

    YanıtlaSil
  2. Ben de o kadının sen olduğunu düşünüyorum :)

    YanıtlaSil
  3. Gulmeden yapamadim..
    Yazdiklariniz gercek mi, yoksa alis veris yaptiktan sonra caddeden gecerken yapmak istediklerinizi yazmis olabilirsiniz diye dusundum.
    Olamaz mi...Benim de bazen, bu koca yasima ragmen takla atmak hoplamak yuksek agaclara tirmanmak geciyor icimden.
    Aynen cocuklugumda yaptigim gibi...
    Adasin..

    YanıtlaSil
  4. Kendimce çok güzel bir yorum yazmıştım. Fıtrat ve insan davranışı ile ilgili uçtu gitti. :) Bazen olmuyor planlı davranmak yerine anın getirdiğini yaşıyorsun ya da yazıyorsun. Yazılana uyuyorsun. Bazende cadde ortasında du bakiim zıplasam ne değişir ya da şurada iki takla atsam nolur diye bir delilik. Aklı selim insana verilen bir program sanırım. Bende pek uyamıyorum:)

    YanıtlaSil
  5. Keşke hepimiz içimizdeki deliyi biraz rahat bırakabilsek. Hayat daha eğlenceli olurdu bence :)

    YanıtlaSil