8 Mayıs 2015 Cuma

Anarşik Domates

Geçen hafta ilk kez Nisan ayında köye gittim, ilk kez fide nasıl ekiliri tecrübe ettim. Annem hasta olunca babam da köye gidemedi, bahçemiz boş kalacak diye için için üzülmeye  başlamıştı. Yunus'un okulunun bir kaç gün tatilini fırsat bilerek köye gittik. Annemin yerine geçtim babam ile bahçeyi kazdık, toprağı havalandırdık.

Ellerim bir günlük işin sonunda kazma ve bel tutmaktan nasır bağladı.
Ekim için hazır olan toprağa domates, salatalık, biber, patlıcan, kabak, kavun, karpuz fidesi almak için kasabaya indik.

Fideci , babamın yanında annemi göremeyince annemin nerede olduğunu sordu, selam söyledi, annemin en sevdiği fideleri  verdi. Domates fidesi verirken;" teyzem için anarşik domates ayırdıydım, bu  anarşiği çok çok beğenecek" diyerek anarşist domates fidelerini koli içinde elimize tutuşturdu.
                                           
                                                           Anarşist domates fidesi

Fideleri sıraya göre, tek tek diktik, can sularını döktüm. Kaplumbağalar yemezse, fidelere ölüm yok.

Öyle çok kaplumbağa var ki buralarda, bazı köylüler fideleri yemesin diye kaplumbağaları göle atıyormuş. Babam;" bu toprağın asıl sahibi onlar, topraktan çıkan her şeyi yemek onların hakkı " diyerek kaplumbağalara dokunulmasını kesinlikle yasaklamıştı.
 
Sadece bizim bahçede yirmiye yakın kaplumbağa saydım, en sevdikleri şey fasulye filizi. Yeni dikilmiş fideleri yemesinler diye bahçenin öteki ucuna koyduk, tıslamaları, tokuşmaları , sıyır sıyır yürümeleri ile yirmi kaplumbağa  savaşa hazırlanan orduya benziyordu...
 
Fide ekimi bitince, babam annem için bahçemizin göle bakan kısmında bir bank tasarladı, birlikte çaktık, inşaat tahtalarını değerlendirdik.
Bir de masa yaptı babam. Masayı bir türlü düz tutturamadı, eğri , üzerine ne konsa duramayıp, yuvarlanan bir masa oldu. Masayı gören herkes çok güldü, tek gülmeyen annemdi. Annemin en büyük fobisi; " elalem bize gülmesin" yada  " bizi millete güldürtmeyin" yada " arkamızdan gülmesinler"di.
 Oysa babam, annemin gülmesini dört gözle arar olmuştu.
 
 

3 yorum:

  1. Memleketimden kareler görmek nasıl hoşuma gitti Ayşe :) sağ olası, bereketli olsun sebzeler anneciğine geçmiş olsun :( bu arada masaya da bayıldım :) sevgilerrr

    YanıtlaSil
  2. Anarşist domates ilk kez duyuyorum çok ilginç

    YanıtlaSil
  3. hayatı ne güzel gözlemleyip ifade etmiş tebrik ederim

    YanıtlaSil