22 Ocak 2015 Perşembe

Zaman ile annenin yarışı


 Çok küçüksün, dünya çok büyük, tek başına , bakamazsın.
 
Annenin kucağına gel,  sarılalım, beraber bakalım dünyaya.
Ben senin için her şey olurum, göz, el , güneş,  arkadaş. Senin için her şeye dönüşebilirim, her şeyin içine girebilirim, senin için her şeyi yapabilirim, senin için çok güçlü olabilirim.
Güçlü kollarım ile sarıp sarmalarım seni, tek bir vücut gibi oluruz, her şeye aynı bakarız, her şeye aynı güleriz, her şeye aynı ağlarız. Senin için her şeye yetecek kadar güçlüyüm. Ama  bir şeye
 güç  yetiremiyorum, zamanı durduramıyorum.
O an hiç sonlanmamalıydı, pencere önünde kucağıma oturmuş, sonsuza kadar birbirimize sarılarak yağan karı izlemeliydik, zaman donmalıydı. Güçlü kollarım zamanın karşısında çözülüyor, seni her geçen gün ile birlikte kucağımdan uzaklaştırıyor.
Zaman öyle yalancı ki, var mı yok mu, hayal mi gerçek mi emin olamıyorum. Annenden daha çok  seviyorsun zamanı. Çünkü zaman her an başka , her an umut edici, her an sürprizlerle dolu, zamanın eline sıkı sıkı yapışmışsın, büyüyorsun.
Kollarım güçlü olsaydı, zamanın elinden kurtarırdım seni.
Bencillik yapmıyorum, seni sadece kendime saklamıyorum, sonsuza kadar pencere önünde yağan kara  birbirimize sarılarak bakalım istiyordum.
Zaman gelmesin, kollarımı çözmesin, seni kucağımdan almasın istiyordum.
Şimdi ilkokul bitiyor, biraz sonra karnen ile geleceksin. Dokuz senelik anneyim, dokuz sene boyunca
zamanın elinden hiç bir şeyin kurtulamayacağını tecrübe ettim. Sarıp sarmalanmak istemiyorsun, güçlü kollarımı sakladım, gözlerimi açtım.
Zamanın elinden tutup hızla ilerlerken seni, sadece izliyorum.
 
( Beş sene önce çekilmiş bir fotoğraf ansızın önüme çıkınca, hatırlattıklarını yazmak istedim)
 



10 yorum:

  1. ayşecim, büyüdükçe öpülmek istemeyen, dokunmak - sarılmak istemeyen çocuklarımız mı olacak gerçekten... buna inanmak istemiyorum :((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annekalemi, büyüdükçe yine sarılıyorsun, öpüyorsun ama aynı olamıyorsun, farklılaşıyorlar. Normal olması gereken gibi, hepsi ayrı ayrı birey oluyor, kucaklarımız boş kalıyor.

      Sil
  2. Karne günü.
    Yine ne heyecan yapmışsınızdır. Ama son hafta da ödev veren öğretmenlere kınama yolluyorum. Kınım kınım kınamalarımı.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Jardzy artık eskisi gibi heyecan yapmıyoruz, ama karne hediyesi alıyoruz, bugün cuma pazarından karne hediyesi olarak " sırt kaşıyıcısı" aldım, hani el şeklinde uzun saplı, 2 lira ama çok iş görecek gibi.

      Sil
    2. Karne hediyesini verdim, sırt kaşıyıcısını görünce çok güldü hatta böyle hediye mi olur diye sırt kaşıyıcısı ile beni kovaladı.

      Sil
  3. Kedilerimin bile büyüdükçe kendilerini sevdirmemelerine, uzak durmalarına içerlemiştim ve hala da bu duruma üzülüyorum. Aynı şeyi çocuğumla yaşadığımda ne hissederim Allah bilir.
    Ama ben daha doğurmadım bile, hemen karamsarlığa kapılmayayım değil mi :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Burcu, haberi duyduğum günden beri aklımdasın, bebeğinle mutlu huzurlu günlerin çok olsun, sakın karamsarlığa kapılma...

      Sil
  4. "Annenden daha çok seviyorsun zamanı. Çünkü zaman her an başka , her an umut edici, her an sürprizlerle dolu, zamanın eline sıkı sıkı yapışmışsın, büyüyorsun", kelimelerinizin, betimlemelerinizin hayraniyim, kaleminiz hic sönmesin.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Halime, çocuk gibi sevindirdin beni, kendime güvensizliğim gibi yazdıklarıma , sözcüklerime de güvenemiyorum, siliyorum. Sizin gibi düşünenler sayesinde yazılarım gün yüzü görüyor, teşekkür ederim.

      Sil
  5. Kalbinle sarmalıyorsun ya :) İyi tatiller!

    YanıtlaSil