8 Mayıs 2014 Perşembe

Annelik Tacı



Ben de istiyordum.Ben de kadındım.
En güzel kadın,en başarılı kadın seçilip herkesin önünde eğilip tacın başıma konulması değildi isteğim.Annelik tacı ile ödüllendirilmek istiyordum.
Annelik tacı ile taçlanacağım o günü yıllarca bekledim.
Beklenen gün geldiğinde bütün dünya önünde eğildim,tacım kafama takılırken.
Eğiliş o eğiliş,bir daha belimi doğrultamadım.
 Annelik tacı, çok ağırdı.
Kafamda ki tacın komutuna girmiş bir robottum,ben ben değildim...

Annelik tacı ile taçlandığım ilk yıllarda kucağımda oğlum salıncak sırası bekliyorum.Çocuklarını sallayan anneler sohbet ediyorlar;
- Hamile kaldığımı öğrendiğim günden beri  klasik müzik dinliyorum,anne karnında klasik müzik dinleyen çocuklar daha zeki oluyormuş.
-Hamileliğimin ilk aylarından beri Mozart dinliyorum,araştırma yapmışlar,Mozart dinleyen bebekler
ileride çok başarılı oluyorlarmış...
Bir türlü salıncağa kavuşamayan kucağımda ki Yunus huysuzlanmış,sohbet eden annelerin dikkatini çekmiş iken " Ne şanslı çocuklarınız var,hamile iken çocuğuma hiç Mozart dinletemedim" dedim.
Annelerden biri;"Mağarada mı yaşıyoruz,her gelişmeden haberdar olmak bu kadar kolay iken,çocuklarımızın geleceği için ,çocuklarımızın başarısı için...."diye devam ederken kadının başında ki annelik tacı en kalitelisinden pırlantalar içinde ışıl ışıl parlıyordu.
Mağarada yaşayan anneydim,karnımda ki oğluma Mozart dinletememiştim.Anne karnında Mozart dinletememenin sorumluluğu altında ezilmeliydim. Bu annelik tacı herkeste durduğu gibi bende durmuyordu.

Bu annelik tacı başımda iken kendimi hiç kraliçe gibi hissedemedim.Taçlandığım günden beri ayşe olmaktan çıktım ,  kaldırımın kenarına koynunda yavruları ile kıvrılmış tek gözü  kapanmış   kedi oldum, penceremden görünen ağacın dallarına yuva yapmış serçe oldum.Salıncak arkasında,bisiklet arkasında,sınıf kapısının arkasında oldum.Olur olmaz her şeye ağlayan oldum.Sokağın sonuna doğru gözden kaybolan okul servisinin ardından...Olur olmaz  yerlerde kendimi kaybetmeye başladım, 38,5 ateşli bir yatak ucunda ,çocuk gözyaşlarında..

Annelik tacı için eğildiğim günden beri dünya çok farklı görünmeye başladı...






3 yorum:

  1. Annelik tacı hem en ağır hem de en güzel taç oluyor sanırım. Ben hatırlamıyorum valla annemin karnındayken klasik müzik dinlediğimi, hatta annemin mozartı tanıdığını da hiç sanmam, ama aptal da olmadık yani...Mozart kimi dinliyordu acaba annesinin karnındayken? Hıh :)

    YanıtlaSil
  2. parklardaki anneler bana film fragmanı gibi gelir, hiç takmamak lazım onları. ayrıca sen o tacı en güzel şekilde taşıyosun, yunus çok şanslı bir çocuk:)

    YanıtlaSil
  3. Ah keşke klasik müzik dinletmekle vs. falan olsaydı o işler pek kolay olurdu. Bilimsel hiç bir açıklaması yok ne yazık ki...
    Park anneleri tuzu biberi bu işin, ben onları dinlerken çok eğleniyorum. Bazen etkilendiğim de olmuyor değil hani.

    Sanal alemden öyle görünüyor ki, Yunus çok şanslı. Anneler gününü de kutlarım ayrıca:)

    YanıtlaSil