12 Şubat 2014 Çarşamba

Kedili Hayat-İlk Veteriner


 
Kedicik bütün gece dizimde hırıldadı,yatağıma gidip yatamadım,sanki ellerimi üzerinden çekersem,sıcaklığımı hissetmezse hastalığı ağırlaşacak gibiydi.
Bol bol ağladım,ve o depresif haliyle de bu yazıyı yazdım.
Sabahı zor ettim ,kediciği kucaklayıp en yakın veterinere gittim.Sabahın o saatinde veteriner
açık değilmiş,kapıda bekledik.Çevreme bir çok sokak kedisi geldi.Kediciği oynaması için kucağımdan indirmedim, akıllı kediler ,ben de sokak kedisi olsam veteriner bahçesinde yaşar mıydım diye düşüncelere dalmışken,kapı açıldı.Kediciğin hiç bir şeyi yokmuş,diş değiştiriyormuş,ciğerleri çok iyiymiş...Tüyleri,gelişimi,canlılığı her şey mükemmelmiş.Nasıl sevindim nasıl anlatayım bilemedim ki,veterinere sarılıp öpesim geldi.Çıkarken
ne kadar ücret ödeyeceğimi sorunca, "paramı aşılara saklamamı,hiç bir aşısının yapılmadığını,söyledi.Haftaya aşıları başlayacak,inşallah.
Eve gelince, kahvaltı yapmadan apar topar dışarı çıktığım için hemen çayı ocağa koydum.
Şu anda sevgili arkadaşım çoraplarımı ısırırken ben de çayımı yudumluyorum. 

13 yorum:

  1. Ayy çok sevindim yaa, cin gibi görünüyor zaten :) El ve ayaklarla oynamaya pek alıştırmayın bence. Ayaklarınızı ve ellerinizi oyun malzemesi sanmaya başlıyorlar çünkü alışınca, böyle olunca da tırmık ve ısırık içinde kalıyorsunuz. Oyuncak yapsanız ona daha güzel olur. Mesela bir kağıdı top yapıp koli bandıyla sıkıca bantlayın. Ya da bir sopanın ucuna ip bağlayın ve ucuna tüy olur, yumak olur, hafif ve hareketli bir şeyler bağlayın. Hem ucuz hem de mükemmel oyuncaklar oluyor bunlar. Ne kadar oyuncak alırsam alayım, benimkinin en sevdiği şey kağıt top :) Ve isim, merakla bekliyorum :) Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Kitapsız Kedi,bir önce ki yorumunda benim depresif durumumu anlamışsın,cahillik beni ürkütüyordu,hiç bir zaman rahat biri olamadım gitti,kedicik çok iyi ve hemen kağıt top yaptım çıldırdı,sizin gibi insanları tanıdığım için bloğuma daha çok bağlanıyorum,kedi sahibi olmak beni insanlaştırıyor...sizin gibi kedi dostları için ayrı bir yazı yazmak istiyorum...isim konusunda çok kararsızım,bir anda şu olsun bu olsun diye isim yumurtluyor bizim Yunus ama ben en yakışanını bulmak için tanımak istiyorum kediciği...her şey için teşekkür ederim...

      Sil
  2. gözün aydın hiç bir şeyi yokmuş kediciğin :) insan bir canın sorumluluğunu alınca nasıl pimpirikleniyor değil mi :) aslında ben de çok özendim kedi beslemeye, ne güzel olurdu ama eşimin kabul edebileceğini hiç sanmıyorum... kardeşim denemişti ama biraz hırçın bir kediydi, çok uzun süre bakamamıştı... ablamın uzun yıllar köpeği oldu ve çocukluğumuzda bizim evde de kedi vardı... aslında çocuklar için de harika olurdu ama neyse :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anne kalemi,sen tatmışsın kedili yaşamı,ben çok cahilim,Yunusun gelişiminde iki günde neler değişti anlatmak istiyorum...

      Sil
  3. Geçmiş olsun! Kedicikle güzel bir takım oluşturmuşsunuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler brownian,temennim hep devam etsin

      Sil
  4. gözün aydın o zaman kedili yaşama uzak bir insan olarak merakla bekliyorum yazılarını, çorabımı ısırdı derken annanemin bahçesinde bir kedisi vardı bahçeye gittiğim zaman ayaklarıma dolandığı ve benim bağırarak kaçtığım geldi aklıma, korkuyorum ne yapayım sevgiler elif......

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elifçiğim,şimdi kolumun altına girmiş başını bilgisayara doğru uzatmış ne yazdığımı kontrol ediyor,ara ara da müdahale ediyor:) ben de çok korkardım ama şimdi ki mutluluğumu nasıl anlatacağım bilemiyorum..

      Sil
  5. Sevindim bişey olmadığına. Ben de çok istedim kedi sahiplenmek ama yeterince özverili olamayacağıma kanaat getirip kuş aldım:))

    Sizinki pek sevimliymiş hem:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben çok cahilim evde bir canlı beslemeye,öğreniyorum,öyle güzel bir şey ki uzun uzun yazmak istiyorum şu üç günü, teşekkür ederim rüzgar ve annesi..

      Sil
  6. Geçmiş olsun canım, çok sevindim iyi olmasına. Ben de ismi merakla bekliyorum.
    Öperim sizi sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim sevgili nehirce,ismi ben de merak ediyorum,ve ben de öpüyorum,sevgilerle..

      Sil
  7. Ne kadar tatlı bişi bu böyle.Ayaklarınıza sarılmış fotoğrafına bayıldım :)

    YanıtlaSil