24 Ocak 2014 Cuma

yolculuk

Hayatta en çok sevdiğim şeylerden biridir yolculuk. O kadar az gerçekleşir ki bu en sevdiğim şey.
Ankara-İstanbul arası ile sınırlıdır yıllardır.Hiç yurt dışı görmedim.Başka bir ülke,başka insanlar başka kültürler görebilmeyi çok isterdim.Umudum var,birgün ben de pasaport için resim çektirenler arasına girebilirim.Hep bildiğim yollarla sınırlı kalan yolcululuğum bana şöyle görünür:
Yolculuk daha önce hiç görmediğim bir arkadaş gibi gelir.Hiç tanımadığım birinin ardına düşmek beni çok heyecanlandırır.Olağan dışı bir şeydir bu,alışık olmadığım.Evimi terk ederim, belki de hiç geri dönmeyeceğim, öyle cesaretliyim bu arkadaşın peşine düşerken...Otobüste ki yerime oturup
hareket saatinin saniselerini sayarım.Hareket başlayınca kalbim yerinden çıkacak olur.Bambaşka biri olurum işte o hareket halinde ki otobüs içinde.Mekandan uzaklaşırım. Gidiş ve dönüş yok, evim yok,varacak yerim yok...Mekan yok...Sadece yollar var...Sadece hareket var...Hareket halinde milyonlarca görüntü görür gözlerim , hiçbirini hafızamın kapılarını açıp içeri sokamam ,mekansızlık içindeyim...Bir başınayım.Kendime en yakın zamanlarımı yaşarım.Kendime konuşurum,kendimi dinlerim . Aidiyetsizlik korkutmuştur, kendi elimi tutup "korkma"derim kendime.
Korkarım yine de, başımın üstünde su gibi akan bulutlara bakamam.Nereye gideceğim...Nereye gideceğim konusunda  emin olamam.Yolculuk hiç tanımadığım bir arkadaş beni istediği yere  götürebilir...Mekansızlık içimi kemirir,evinin kapısını altlı üstlü üçer kere kilitlemiş kendimden utanırım.Terk edilen yere geri döneceğimden emin olmam beni dehşete düşürür.Gidilecek yer, dönülecek yer yoktur, sadece hızla akan yollar vardır....Yol kenarında ki ağaçlar,elektirik direkleri, evler,ışıklar öyle hızlı terk edilir ki  her şey gerçekliğini yitirir.Gerçek nerede başladı,nerede bitti
düşünmeye başlarım.Kendi gerçekliğimi sınarım.Oldukça yalnız hissedirim kendimi. Her şeyden uzaklaşmış hissederim. Hızlı akan yollar bana bir şey anlatmaya çalışır.Kafamı cama dayayıp dinlerim.
Yarın yine Ankara yolcusuyum,mutluyum...

16 yorum:

  1. Bende yurt dışına hiç çıkmadım. Ama Van'ı ve Mardin'i de görmedim. Hep hayalimdeler. Belki bir gün. Ben de çarşamba günü Ankara yolcusuyum. Yolculukları seviyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hüznün tadı, yine ortak bir yanımız çıktı:)

      Sil
  2. Tam hatirlamiyorum kizilderililer olabilir.hizli yolculuk yapip yolculukta sık molalar verdiklerinde nedenini soran yabanciya cok hizli geldik ruhlarimiz geride kaldi onlarin ulasmasini bekliyoruz demisler. Cok etkilenmistim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet çok etkileyici,teşekkür ederim.

      Sil
  3. Hos geliyorsunuz . Tanismayi cok isterdim Ankara dan Ozlem

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili özlem, internet ile tüm ilişkim kesikti,yazını şimdi istanbula dönünce gördüm,istanbula yolun düşerse ,ankaraya geldiğimde ta ki görüşmeyi isterim.sevgilerimle

      Sil
  4. Otobüste tespih sallayan ya da sürekli burnunu çeken bir amca yoksa ben de benzer hisler taşırım :) Aksi halde yolculuk eziyet olur.

    İyi yolculuklar şimdiden...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Eziyetli yolculuklarım o kadar çoktu ki, hele sigaranın serbest olduğu yıllar..

      Sil
  5. Gule gule gidin Aysecim. Bu hafta sonu da tanistiramadim Deniz'i Yunus'la. Tatil sonrasi insallah. Iyi tatiller. Sevgiler.

    YanıtlaSil
  6. Yurtdisina cikisiniz bakarsin bizi ziyarete gelmissiniz. Annesi ve babasinin ortadinda Yunus ucakta Hollanda yolcusu kalmasin :))

    YanıtlaSil
  7. iyi yolculuklar ayşeciğim, ben bu tatil annemi görmeye gidemedim benim yerime sıkı sıkı sarıl olur mu annene, bende yolculuklarını severim, hep bir sevinç ve hüzün verir bana...sevgiler elif

    YanıtlaSil
  8. Yine çok güzel yazmışsın, sabah kahvemi içmek için kapısını tıkladığım dost gibisin Ayşe... Kaç gündür ses seda yok kapıdan, tatil iyi gidiyor demekki ;))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim ,sizden ilham alarak yazmıştım...

      Sil
  9. ayşeeeem gel artık özlettin kendini......:) elif

    YanıtlaSil
  10. Çok güzel yazmışsınız. Bir de yolculukta insanın içi konuşuruz, insan kendisiyle geçmişiyle hesaplaşır durur. ( Züleyha )

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Züleyha,evet geçmiş de yanımızda ki yolcu gibi hiç yalnız bırakmıyor...sevgilerle

      Sil