24 Aralık 2013 Salı

Melodika



Müzik dersinde melodikayı iyi çalamayanlar arasına girmiş.Oysa iyi çalanlardan hiç farkı yokmuş.
Tembellerle oturup, sahnede ki  melodikacıları  dinlemek zorunda kalmak çok ağırına gitmiş.
Nerdeyse ağlayacakmış.Gösteri bitip herkes sahnedekileri alkışlamaya başlayınca,ellerini birbirine vurmak bile istememiş.Ama çok önemli bir şey oluvermiş, gösterisi biten I...sahneden iner inmez üzgün
Yunus'un yanına oturuvermiş.Gözlükleri ardından kirpiklerini bir kapatıp bir açarak; "Kimi seviyorsun Yunus?" diye sormuş I...
Yunus çok şaşırmış, bir kerecik olsun benimle konuşsun,bir kerecik olsun silgi versin- kalemtraş versin, bir kerecik olsun teneffüste yakalamacılık oynasın diye kocaman kara gözleri ile gözetlediği
I... yanına oturuvermiş.Ağlayacak gibiyken birden bire  ateşlenip havalanan roket gibi sevinçli oluvermiş. Kıpkırmızı olmuş kafasını ,kıpır kıpır ellerini , sıranın altına
sokmaya çalışarak heyecanını göstermemeye çalışırken,I....gözlükleri ardından kirpiklerini kapatıp açmaya devam ediyormuş.Kafasını sokacak yer bulumayan Yunus ;"köyümüzde ki Aslı'yı seviyorum",demiş.
I... gözlerini kırpıştırarak Yunus'un yanından kalkıp gitmiş.

Dün Yunus'un etüdü vardı, yanıma bu kitabı alıp okul yoluna düşmüştüm.


Anlarda ki edebiyeti yakalamış bu kitapta ki öykülerle okulun lobisinde kaybolmuşken,zil çaldı.
Yunus okul merdivenlerinden iniyordu.Merdivenlerde ki Yunus öyle küçük öyle çocuktu ki...
Sırt çantası düşmesin diye iki kolu havada, bütün bedeni ile bir sağa bir sola devrile devrile...
Yüzünde ki ifadeden söyleyecek çok önemli bir şeyi olduğunu anlıyorum,poltosunun fermuarını çekip, sırtında ki çantasını alıp,küçücük elini avucumda kaybedip ,okuldan çıkıyoruz...







3 yorum:

  1. Ne güzel Yunus'la iletişim içinde olmanız. O büyüyünce de böyle devam eder inşallah. Zaman zaman çocuklarımın çocukluğunu özlüyorum inan. Hep içimde olsalarda ayrı bir dünyaları var artık...

    YanıtlaSil
  2. bence bu yazı öykü yarışmasında ödül alır... (bana kalsa çoktan verdim :))

    YanıtlaSil
  3. Arkadaşlık ve annelik...Ne güzel iki güzelliği bir arada bulundurmak ve korumak.Bunu koruyamayan dozu fazlasıyla aşan annelerin çocukları karşısında ezildiğini görüyorum çoğu zaman.Doz o kadar aşırıya kaçıyor ki annesine vuran küçük eller görüyorum etrafımda,üzülüyorum,hem çocuk,hem anne adına.Saygıyı barındıran bir anne-çocuk ilişkisi hakkında da güzel bir yazı bekliyorum sizden.

    Ellerinize sağlık.

    YanıtlaSil