16 Aralık 2013 Pazartesi

Güneşimizi Çaldılar


Boyalı merdivenler , Yunus'u çok heyecanlandırdı.Fotoğraf aşkına 167 basamağı aştı.
Bizim evimiz aşağıda .Sadece tepeleri güneşi gören bir apartmanın güneş göremeyen 3.katındayız.
Bu merdivenlerden Yunus ile çok çıkmışlığımız vardır.Merdivenler hastaneye çıkıyor.Hatta bir keresinde Yunus'u bebek pusetinde taşırken bu merdivenlerden ayağım kaydı,hava buz gibiydi,merdivenler donmuştu.Pusetin içinde Yunus ağlıyordu,ilk ayda  ki bir aşısını yaptırmıştım,hemşirenin başı ağrıyordu,sakın ağlama diye tembihlemişti bir aylık Yunus'u.
Hemşireyi anlamış gibi ağlamamıştı iğne yapılırken,merdivenlerin başında hemşireden yeterince uzaklaştığını anlayınca! basmıştı çığlıkları...Dengemi kaybettim,buz tutmuş merdivenlerden kaymaya başladım,yere düşmem gerekirken basamak basamak ayakta kayarak aşağıya iniyordum.Demir korkulukları tutmak aklıma gelmiyor,belki geliyordu ama iki elimle içinde yunusun olduğu bez çantayı sıkı sıkı tutuyordum, halbuki  tek elimi bırakıp demir korkuluklardan destek almam en güvenilir inme şekliydi.Bilmiyordum. Bildiğim tek şey yeni anne olmuştum,yavrumu korumalıydım,iki elim varsa ikisiyle...Sonra düştüm . Çok şükür sırtüstü düşebilmiştim.Tekrar ayağa kalmak imkansızdı ,merdivenlerin basamak genişliği çok dardı,Yunus'un pusetini basamaklara koyamazdım,dengede duramaz aşağıya kayardı.Yine sıkı sıkıya puseti kucaklayıp bu sefer yata yata aşağıya indim.Sokağa ulaşıp ayağa kalktığımda ağrı filan hissetmiyordum,eve kadar koştum bile...
Ama sonrasında ayaklarımın üzerine basamayacak kadar yatalak olmuştum,aylarca da aksak aksak yürümüştüm...Bizim evimiz eskiden güneş görürdü,sabahın olduğunu yatağımıza vuran güneşten
anlardık...Şimdi her tarafımız yüksek betonlarla çevrili,güneşimizi çaldılar...

11 yorum:

  1. Ne duygulu bir anı bu böyle. Annelik, her şartta bebeğini düşünmek demek ki. Ve ne pahasına olursa olsun, onu korumak.. Güneş konusunda haklısınız..Ağacımızı, çiçeğimizi, böceğimizi... Her şeyimizi çaldılar ne yazık ki..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili kahve telvesi;şimdi karşımda ki apartmanı yıkıyorlar ( 8 katlı apartmanı 14 katlı bir site yapıyorlar:)

      Sil
  2. beton yığınları o kadar çok evin güneşini çaldı ki,yalnız değilsiniz.merdivenler çok ürkütücü,sanki yunus ayağı kayıp düşüverecekmiş gibi.Sevinç

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Sevinç çevremiz hızla ürkütücü hale bürünüyor yunusların sokakları ağaçları kuşları çalınıyor,yorumun için teşekkür ederim.sevgilerle

      Sil
  3. bir an çok korktum annelik böyle bir şey işte. sırtüstü düşebildim diye şükredebilmekte işte, çocuğuma bir şey olmasın diye kendini perişan etmek, bende birgün evden çıkarken buz tutmuş yerde kucağımda oğlumla pat diye yere oturmuş biran ne olduğunu anlayamamıştım, evet güneşimiz olsaydı böyle olmaszdı değil mi...sevgiler Elif

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elifçiğim;annelik bazen insanın aklını başından alıyor,doğru olanı bile akla getirmiyor:)

      Sil
  4. Sadece güneşimizi değil, özgürce oynadığımız sokaklarımızı, cömertliğimizi, vicdanımızı, merhametimizi de çalmışlar. Toplum olarak değer yargılarımızı ve bizi biz yapan özelliklerimizi kaybetmişiz haberimiz yok. Aileler artık çocuklarını çok acımasız yetiştiriyor çok üzülüyorum. Biz birbirimize salak, manyak diye hitap etmezdik ilkokulda ve sonrasında. Şimdi aileden sevgi eksiği olan çocuk (onların tabiriyle) ezik gördüğü çocuktan çıkarıyor kendi acısını. Küçük şeylerle mutlu olamayan,tüketim odaklı, mutsuz bir nesil yetişiyor. Çevremdeki ergenleri gördükçe onlar için üzülüyor kendi çocuklarım için kaygılanıyorum :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel yazmışsınız ne güzel ifade etmiştiniz "bizim büyük çaresizliğimizi" .sevgilerimle

      Sil
  5. dünya nüfusu hızla artarken binalar da giderek yükseliyor, temiz kaynaklar, doğal güzellikler giderek azalıyor... bunları düşünürken çok korkuyorum ve düşünmemeye çalışıyorum. ben de hamileyken düşmüştüm karnımı koruyabilmek için sırtüstü, neyseki bişey olmamış ne yunusa ne erene :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Annekalemi;evet ben de düşünmemeye çalışıyorum,düşme maceralarımız çok şükür kazasız atlatılmış:)

      Sil
  6. Yazıyı okurken o kadar duygulandım ki anlatamam.Hele yatarak aşağıya indim kısmı beni çok etkiledi.Allah yavrunuzdan ayırmasın.

    YanıtlaSil