4 Ekim 2013 Cuma

Size de oluyor mu ?

Size de oluyor mu,hani  boğazınızda gırtlağınızın altında  yutkunmanıza izin vermeyecek kadar bir düğüm,nefesinizi tıkayıp göğsünüzü daraltan.. . Bana sık sık oluyor...
Birisi geliyor elinde ipi ile,boğazıma düğümünü atıveriyor...
Önce nefesim kesiliyor,sonra yavaş yavaş alışıyorum düğümün izin verdiği kadarı ile nefes almaya...
Sonra başka biri geliyor yine elinde ipi yine boğazıma...
Elinde ipi ile gelenler ne çok çeşitli...Hepsi nefesimi kesmeye hevesli...
Çocuğum,annem,babam,kardeşlerim,akrabalarım,arkadaşlarım...oysa beni çok severler ,ellerinde ki ipi boynuma geçirirken bile,ipi sıktırırken bile beni çok severler nefessiz kalıp ölebilme ihtimalimi hiç akıllarına getirmezler...  beni çok severler...
.
Bazen "yaşam" elinde ipi ile geliyor,işsizlik,parasızlık...
İş için gittiğim kapılarda hep " başkasını almak isteyen" işveren müdürleri,uzmanları ellerinde ki ipi
boynuma öyle doluyor ki sesimi bile çıkaramadan yanlarından ayrılıyorum...
Sonra işsizliğin getirdiği özgürlükler ile mutlu olmaya çalışıyorum.Nefes almaya başlıyorum,özgürlüğümü hatırladıkça...
Hesse okuyorum,"bozkır kurdu"nda her özgürlüğün bir bedeli olduğunu ,kendine ait zamanını satmayıp kendine sakladığında bunun  bedelini ödemeye hazırlıklı olmak gerektiğini...
Satamadığım zamanım için bedel ödemeliyim...
Bedeli, parasızlığa alışmak...Zor değil... istemediğim bir işe zamanımı satmaktan daha kolay...
Kendi zamanım ile başbaşa kalmak..büyük bir lüks...Büyük bir lüks içinde yaşamanın bedelini hakkıyla ödemeliyim..Sızlanmadan,boynumda ki düğümlere kafayı takmadan,nefessiz bırakmasına izin vermeden...Düğümlerin izin verdiği kadarı ile nefes alarak,kendime ait zamanım ile yaşamayı öğrenmeliyim...
Elinde ipi ile gelen birgün " zaman" olacak.Zamanın boynumda ki ipi sıktırması ...
Zamanın sıktığı ipte bir gün nefessiz kalacağım ,biliyorum...O güne kadar boynumda ki düğümlerle
yaşamayı öğrenmeli ve sevmeliyim...
Size de oluyor mu , havalar buz kesmişken sıcacık bir battaniye altı bulmuşken düğümlerin birden bire çözümlenip .boğazınızdan daha altlarda göğüs boşluğunda neşeli bir kıpırtı hissettiniz mi?


8 yorum:

  1. Bir yazımda anlatmıştım, bilmem tam anlatabilmiş miydim ama merak ederseniz şurada,
    http://www.hobicigeldihanim.com/2012/10/mutluluk-anlardan-ibaret-mi-ve-ali.html
    yani bazen battaniye altında, bazen sıcak bir bardak çayda, kah bir deniz kenarında, kah bir güzel sofrada, ara ara çözülür düğümler, ara ara nefesi daha bir dolar insanın içine, mutlak ve uzun süreli mutluluk yok, ben bunu 40 tan sonra anladım ve içime sindirdim, zaman dediğin geçip giderken, anlarımızın tadına varmalı ;) Dilerim düğümleriniz tez elden çözülür, sıkıntılarınız geçip gider....
    Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim;
      Haklısınız ne çok haklısınız...Bende 37 yaşında anlamaya çalışıyorum,40 ıma ne kaldı ki...

      sevgilerle...

      Sil
  2. Olmaz mı, hem de ne düğüm. Hele bu yıl nasıl bir olgunlaşma yaşadıysam artık düğüm düğüm haldeyim.
    Ama düğümlü insanları severim. Düğümsüzler bana göre değil:)))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel bir sıfat yazmışsın;"düğümlü insanlar";bende bol dğümlüyüm
      ama inanıyorum düğümlerimiz tek tek çözülecek ve biz daha olgunlaşacağız...evet düğümsüzlerle ortak nokta bulamıyorum,uzağım:)
      teşekkür ederim...

      Sil
  3. Ne kadar güzel anlatmışsınız yüreğinize sağlık. Bu arada aynı yaştayız

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim...aynı yaşta olmamız herhalde birbirimizi anlamakta
      en büyük yardımcı:)

      Sil
  4. ben de şu sıralar tam tersi duygular içindeyim iş konusunda, soğuk kış günlerinde evden çıkmak, çocukları sıcacık yataklarından kaldırmak ve akşamları bir kaç saat içinde ertesi güne hazırlık yapmak zor gelmeye başladı... keşke maddi kaygılarımız olmasa hayat bazen çok zor...

    YanıtlaSil
  5. Lütfu da hos kahrı da hoş....

    YanıtlaSil