19 Mayıs 2013 Pazar

Mektup arkadaşlığı

"Sevgili Esra öğretmenim;Sizi çok seviyorum.İşallah bebeğinizin adı "İrem" olur hepiniz mutlu olun isteğim bizi hiç bırakmamanız ve kocanız siz ve bebeğiniz hep mutlu olun"Yunus ...imza:....

Yunus mektup yazmayı çok seviyor,annesine,babasına,babaannesine,öğretmenine isteklerini mektup ile bildirmekten büyük bir zevk alıyor.Bu mektubu hamile öğretmeni için yazmış, isteği ,bebeğin isminin "İrem olması",birde öğretmenini eşini bebek pusetinde bebeğini çizmiş.

Ben de mektup yazmayı çok severdim.Bir dostum var,yıllardır mektuplaşırız.95 den beri.


Yazacak şeylerimiz o kadar çoktu ki mektup zarfları küçük gelirdi...

95 ten 2010 a kadar her ay posta kutuma bu dopdolu zarfları sığdırmaya çalışırdı postacı..
Mektupun sonunda sayfa numarası yuvarlak içinde yazılmış."57" sayfalık bir mektubumuz...
Sayfaları 1,2,3,4,diye devam edip 57 de son bulan mektuplarımız da neler yazdığımızı merak eden postacılar vardı...Sayfaları nasıl doldurabiliyorsunuz diye soranlara doğru dürüst cevap veremiyorduk...Birbirimizi seviyorduk ve özlüyorduk,sevgi ve özlem sayfalar dolusu yazdırmaya yetiyordu...Herkes uykuya daldığında
sayfalarımızı ve kağıtlarımızı alıp sabaha kadar yazardık...Dostla sabaha kadar hemhal olmak...Sabaha kadar sadece onunla olmak...sayfalarca onunla beraber olmak...gün doğduğunda nerdeyse bir kitap olacak kadar
yazılmış sayfaları zarfa sıkıştırıp yolculuğuna uğurlamak için postaneye yürümek..Postanede yazdıklarından ayrılmak...sonra hemen cevabını beklemeye başlamak...sayfalar dolusu cevap...her gün posta kutusuna özlemle hasretle bakmak...bir gün posta kutusuna sığmamış taşmış bir zarf görüp öpüp koklayıp okumak için
en uygun zamanı kollamak,en kuytu en sessiz bir köşede  hasret gidermek...satır satır,kelime kelime hasret giderme...

Mektup, hasretle beklediğinin bir işaretidir.En en güzel işaretidir...
Aslında yazmak istediğim şey Yunus'a mektup arkadaşlığı konusunda yardımcı olan Giresun'dan sevgili Fatma ve Antalya'dan sevgili Gonca'ya çok teşekkür etmekti...Çocukları dünya tatlısı Aslı ve Efekan henüz mektup arkadaşı olmak için çok küçüktüler ama resimleri ile de olsa Yunus'u çok sevindirdiler,teşekkür ederiz...
Mektup arkadaşlığı, dünyanın tüm yaşanıp tüketilen şeylerinin dışında ...

13 yorum:

  1. Merhaba, az önce boş bir yorum gönderdim sanırım yanlışlıkla..
    Ben de mektup yazmayı çok severdim, sayfalar dolusu yazar da yazardım, hem de kime, sınıftaki arkadaşıma. Lisede birbirimize mektup yazardık :) Bir süre sonra vakitsizlik ve de düşünme hızına yetişemeyen yazma hızı mektuptan emaile dönüş yaptırdı bana da.. Sadece mektup mu günlükler ve hatta kızım için tutmaya başladığım defter bile sonunda bloga dönüşüp sanal dünyaya taşındı.
    Hala sürdürüyor olmanız ne hoş
    sevgiler mine

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim;eşimle askerde çok mektuplaştık,telefon,bilgisayar hiç bir şey sayfaların sıcaklığı gibi değildi...dostumla hala sürdürüyoruz mektuplaşmayı sanki dostluğumuzun bir işareti gibi....sevgilerle..

      Sil
  2. Süper bişey ya:)Oğlum seneye 1.sınıf olucak isterseniz mektup arkadaşı olabiliriz.Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 1.sınıf olunca sakın bu sözünüzü unutmayın,ne güzel bir şey olur:) sevgilerle...

      Sil
  3. İçimden geçenleri mi okudun? Ben teşekkür ederim asıl. Bu gün artık sabırsızlanmaya başlayıp kocamı postaneye gitmesi için görevlendirdim. Bizim ev yeni açılan bir caddede ve günlerdir heyecanla beklememe rağmen, kendisini karşılasın diye kapıya kocaman bir beş rakamı yapıp asmama rağmen postacı gelmedi. Beş rakamını görmedi ve ben mektubum geri gider korkusuyla kocama görev verdim beşten önce postaneye gitmesini mektubumu arayıp sormasını ve bulup bana getirmesini istedim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Gonca;yolda kaybolursa bende çok üzülürüm,bazen sayfalar dolusu mektuplarımız sır olup kaybolurdu umarım bunun da başına öyle bir şey gelmemiştir...

      Sil
  4. ne güzel kıskandım doğrusu, halen devam ediyormu acaba mektup arkadaşlığı merak ettim, 57 sayfa yazı yazmak anlatmak, paylaşmak güzel olsa gerek.Elif

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elifçiğim hala devam ediyor sayfalarca ,dostumun bir sandığı var sırf mektuplarımı koyduğu:)

      Sil
  5. Aysecim benimde ne kadar cok mektuplar yazdigimi bir bilsen eminim cok sevinirdin,düzenli bir arkadasim yoktu ama herkesciklere mektup yollardim !Hatta bir keresinde cok sevdigim halamin kizina yazdigim mektup arkali önlü 17 sayfaydi,komsularin yaninda acmisti ve postaci her geldiginde "yine o uzun mektup yazan kizmi" diye sorarlarmis!

    O evlenmeden öncede yazar kapilarinin altindan atar kacardim,cok sevinirdi ama o benim gibi cok yazamazdi...

    Ama ben usanmadan yazdim,uzun yillar sürdü sonra sonra azaldi ve simdi hic yazmiyorum!

    Eski günlerimi hatirladim simdi mutlu oldum,cok güzeldi,azdi özdü sevgi doluydu,simdi ise berbat bana göre hic birseyin tadi yok,keske eski hep eski kalsaydi...

    Yunus ta ne tatli yazmis,insanin icini dökebilecegi cok güzel bir yer mektup satirlari.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Mektup yazmak bence önem vermenin en güzel işaretidir...benim için biri bir köşeye çekiliyor temiz bir sayfaya kalemi ile içinden geleni bana yazıyor belki yarım saat belki saatlerce sadece benim için...
      Halanın kızı çok şanslıymış...keşke karşılıklı olsaymış da sayfalarınız tükenmeseymiş...
      Teşekkür ederim...

      Sil
  6. http://www.sinemalar.com/film/25265/mary-and-max mektup ve dostlukla ilgili bu ikisinin insanın üzerindeki etkilerini anlatan görüntüsü tuhaf ama anlatımı harika bir film herkese tavsiye ederim.

    YanıtlaSil
  7. ben de uzun ve ağır mektuplar istiyorummmm :)))

    YanıtlaSil
  8. Aysecim evin adresini mailime yaz Denizle Yunus a surpriz yapalim :-) Gulay
    bu arada kiskandim uzun mektuplari , uni deyken bana kisa notlar yazardin, :(

    YanıtlaSil