6 Mayıs 2013 Pazartesi

Honduras

Gördüğüm her pastanenin önünde mutlaka dururum,cama yapışıp tüm pastaları tek tek incelerim ,sıra sıra hepsine bakarım,içeriden ses gelinceye kadar "buyurun bayan ne istemiştiniz'i "duyana kadar.Yunus'la oyun oynamayı çok severim , oyundan önce yemin etmek zorunda kalmak hiç gocunduramaz beni,"anne hile yapmayacağına dair yemin et"..."yemin ederim"...yemin unutulursa hile yaparım,gole giden Yunus'un ayağına çelme takarım,zar tutup,bakma sakın diye kapattığı şeye zorla bakarım,gizli yerlere saklanmayı sonra birdenbire çıkmayı çok severim,hep yaparım.Uçan balon görürsem tüm balonları saymaya çalışırım,hepsinin rengine tek tek odaklanıp hangisi en güzel diye seçim yaparım,mutlaka yaparım.Okuldan gelince,yatağa çıkıp zıplaya zıplaya neler olduğunu anlatan Yunus'a eşlik etmek için ,için için çıldırırım,"hadi sen de zıpla anne diye el uzatırsa hiç geri çevirmem,el ele yatakta zıplarız(yanlardan fırlayan ray tellerini kerpetenle kesiyorum içim rahat zıplayabilirim)Koltuk minderlerini üst üste koyup çılgın atlar yaparım.Çılgın atların üzerinde durmak çok zor,düşme anına bayılırım,Yunus gülmekten kırılırken ,niye gülüyorsun diye darılırım,Yunus düşünce de ben gülmekten kırılırım...Minder ne kadar çok üst üste olursa ,atımız o kadar çok çıldırıyor,çılgın at üzerinde olmak beni mutlu ediyor.Yazı yazarken küçük bir cümlecik bazen çılgın at üzerindeymişim gibi bana heyecan veriyor,mutlu ediyor...O cümlecik belki başkalarını da mutlu edebilir diye düşünüyorum.Bloğuma yazıyorum.
İstatistiklere bakıyorum,kimler okumuş diye..."Honduras" diye bir ülkeden bir kere tıklanmışım.Öyle bir ülkenin varlığından haberim yoktu,adını bile duymamıştım.Honduras,honduras diye sevinirken Yunus bir çırpıda haritadan yerini gösteriveriyor...Harita 12 sene evvelinden,düğün hediyem...Siz hiç düğün hediyesi olarak harita aldınız mı hem de okullarda asılanlarından...Yunus bebekliğinden beri bu harita üzerinde oynar,babası ile...Haritada ki ülkeler baba ile oğlun oyunlarında ,hayal güçlerinin içinde...Haritalardan korkarım,ilk harita ile tanıştırılmam ortabirde olmuştu...Coğrafya dersinin sözlüsünde sular seller gibi Eskişehir'i anlatıyorum,hoca dolma kalemine mürekkebi çekti not defterini çıkarttı "100"yazacaktı...
"Tahtaya gel haritadan Eskişehir'i göster "dedi...Tahtaya çıktım,haritayı coğrafya hocası peşinde taşıyordu,ders bitince dürüp götürüyordu.Haritaya yaklaştıkça  bilinmeyen bir yere doğru gidiyormuşum hissi
ağır basıyor.Harita sinsi bir düşman gibi bana bakıyor,Eskişehir'i saklamış,bulmam lazım ,onca ezberim boşa gitmesi bir yana tüm sınıf içinde rezil olacağım...Parmaklarımı Akdeniz kıyısında gezdiriyorum ,göremedim,
hemen yanına Güneydoğuya olmadı öbür yanına Egeye...yok yok ...Sınıftan gülüşmeler,hocadan cık cıklar yavaş yavaş duyulmaya başladığı bir anda hemen yukarı Karadenize yöneliyorum,yok,yok,Doğuya doğru yönelmek istemedim,herkes anlamıştı artık çok geçti...Not filan umurumda değildi sırf harita önünden bir an önce uzaklaşmak istiyordum.Hoca nerdeyse bütün ders "Ankara da yaşarken Eskişehir'in yerini bilmememin
ne acı olduğunu "anlattı durdu...Çok acıydı,hala hissederim...Yunus'un odasının duvarları harita ile kaplı..
İnsan bildiği şeyden korkmuyor duvarına bile asabiliyor,lazım oldukça yere serip oyun bile oynuyor...


Honduras'ı istatistiklerde gördüğümde el çırpmaktan utanmam,pastane camında el çırparak pastalara bakmak isterim ama utanırım...

27 yorum:

  1. Hahahah çok güldüm ve ne kadar ortak noktamız varmış diye düşündüm :)))

    YanıtlaSil
  2. Sabah sabah güldürebildiysem sevinirim,yazaydın keşke neler ortak noktamız:)

    YanıtlaSil
  3. Nasıl olur bu? Ben de gördüm kendi istatistiklerimde dün Honduras'ı. Ardından da Honolulu geldi aklıma :) Onu çağrıştırdı bana :)
    Bir odada harita varsa bakmaktan kendimi alamam, yaşadığım şehirleri bulurum evvela, sonra gezdiklerimi, gezmek istediklerimi.. Yavrunun odasına bir küre alacağım, karar verdim. (Şimdi söyleyince farkettim ki; aslında kendime alacağım onu :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yoksa boşuna mı sevindim,yoksa istatistikler yalan mı,yoksa hiç kimsecikler okumuyor da benim hevesimi kırmamak için mi ,el çırparak sevineyim diye mi...
      yoksa her şey yalan mı...Keşke birlikte hondurasa gitseydik
      bolkepçem,o kişiyi aramak için...ne güzel macera olurdu değil mi,yanımıza da haritalarımızı alırdık...

      Sil
  4. ne güzel bir annesin sen :) yunus çocukluğunu hep gülümseyerek hatırlayacak eminim :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her hangi bir anneyim,senin bloğunda senin anneliğini görerek okuyarak mutlu olan bir anneyim bazen...bazen mutsuz,bazen hüngür hüngür ağlarken"gözüme soğan kaçtı"diye yalan söyleyen anne...teşekkür ederim anne kalemi okuduğun için hep okuduğun için...

      Sil
  5. bayılıyorum sana ne harikasın yaa..her çocuk senin gibi bir anne ister heralde zıplama, koşma uslu dur yerine onunla beraber oyun oynamak hatta hile yapmak her annenin yapacağı şey değildir heralde, Yunus çok sanşlı çook.. sevgiler elif

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Elifçiğim yataklarımın yayı fırladı,birisi görse kınar bizi,
      hile konusunda çok iyiyim,Yunus her oyunda yeni ve etkili yeminler buluyor...teşekkür ederim çok teşekkür ederim..

      Sil
  6. you made my day:))) yine güzel bir yazı. sevgiler...

    YanıtlaSil
  7. düğünümde çok anlamsız cam tabaklar gelmişti o tabaklardan kardeşimin sünetindede bolca gelmişti ve öğrencilik yıllarımda annem bir kısmını bana vermişti zaten o yüzden çoğunu almadım kayınvalideme kaldı. ama bir harita gelmesi düğün hediyesi olarak ilk kez duyduğum birşey ve açıkçası hoşuma gitti bizim kış geceleri yegane eğlencemizdi dünya atlası başına toplanıp annemin sorduğu yerleri bulmak şimdi tanıdım seni ayşem sen annem kadar eğlenceli bir annesin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel anıların canlanmıştır,evet düğünümde bu harita geldi:) şaka olsun yada çok sevdiğimden değil...ne kadar faydasını gördüm,özellikle yunus için çok faydalı oldu...sevgilerle...

      Sil
  8. çok güzelsin be Ayşem:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Deli anne ,güzel olduğun için güzel görüyorsun:)senin güzelliğinden yazacaktım,çıkmamış...

      Sil
  9. Ayşe o koca haritadan bir de bizde var :) Bizde Yunus yok ama kocayla oynuyoruz ülke bulmaca, şehir bulmaca, yetmedi google'dan özelliklerini okumaca.. En sevdiğim oyunlarımızdan biri. Bisürü daha var, mesela yumurta alınca üstlerine surat çizerim dolaba koymadan, kimi korkulu, kimi sinirli, kimi şakacı bakan suratlar.. Sevdiklerimin çantasına ya da cebine ufak notlar atarım kafama estiğinde, bulunca sevinmeyen olmaz.. Yağmurda birikmiş suları asla şaşmam, pat pat dalarım içine.. Kartopu oynayan birileri varsa, kimdir demem katılırım :) Uzun zamandır yatakta zıplamadım birtek, kıracağımdan korkuyorum ve yenisini almaya cimriyim (büyüdüğümün de tek emareleri bunlar sanki..) Pastane vitrinlerine ben de hastayım, hatta bir çırpıda fotoğraflarını bile çeker kaçarım çok beğendiklerimin :D Sevgiler!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ahh Cerenmus,bir de yavrun doğunca ne güzel arkadaş olursunuz...ne güzel yazmışsın,yumurtayı bende çok yaparım
      hatta bloğuma bile koymuştum,şu aralar yumurtanın tek yönüne
      bunu yiyen aptal olur,akıllı olur,deli olur...yazıyorum yunus hep akıllıyı seçiyor,bizim aptallaşıp delirmemizi dört gözle bekliyor...bende sevdiklerime not yazarım ama geri dönüşü olmayınca çok utanırım,bizim yatağın rayları fırladığı için bir yeni yatak alayım kesinlikle zıplamam,zıplatmam:))hele birikmiş suya atlaman..ne diyeyim
      birbirimizi bulmuşuz...haritayı sevmeniz gezerken işinize çok yarar bu arada hanginiz "yay" burcu?

      Sil
    2. Hiçbirimiz :) Ben balık, eşim kova, kızımız da ya ikizler ya yengeç olacak henüz belli değil :) Yaylar çok mu gezermiş? Eski yatağı atma bence arada üstünde zıplamak için gerekir!

      Sil
  10. bence harita borcamdan daha iyi bir hediye :) getiren kişiyi merak ettim, böyle sıradışı insanları severim...
    benim bloğa da geçen gün kolombiyadan giriş olmuş,allahım inşallah Marquez'dir dedim :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Borcam:))Hediyeyi yıllardır uzak kaldığım üniversiteden yurttan bir dostum getirdi...sıradışıdır,evinde televizyon yoktur mesela..senin bloğun şahane,Marquez de şanslı olurdu
      okusaydı...

      Sil
    2. merhaba,
      moralinizi bozmak istemem ama benim tahminim o değişik ülkelerden girilenler bu IP olayları nedeniyle öyle görünüyor. yani bilgisayarın DNS ayarlarını değiştirdikleri için ya da bağlantı için tünel denilen bişi kullandıkları için öyle oluyor. ben de daha fazla detay bilmiyorum ama hani bir youtube filan yasaklıyken de öyle bağlanılıyordu bilirsiniz sanki türkiyeden değil de başka bir ülkeden bağlanıyor gibi giriliyordu internete öyle bişi olabilir.
      çünkü benim istatistiklerde de yeni zelanda, fransa, japonya filan var. kendi adıma bu ülkelerden okuyucu beklemiyordum :)

      bu arada blogunuzu yeni keşfettim insanda yazma isteği uyandırıyor yazılarınız
      ben de yazıyorum ama az

      http://mineoskay.blogspot.com/

      Sil
  11. Bizlerde harita asigiyiz denilebilir,ülkelere merakliyiz ne nerde bulmaya merakliyiz! Her yerde (burda genelde doktorlarda hep harita asilidir)hemen arayip bulmaya merakliyiz! Bizdede yatak ziplamasi var(eski bir yatak izin verdim o yüzden) ama ben 80 kiloyla mümkün degil,tabiki cocuklar cok seviniyor onlarin yaptigi hareketleri sende yaparsan onlarla oynarsan,Yunus gercekten de cok sansli bir cocuk,bahti hep acik olsun insallah...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel harita sevenleri hep sevmiş,gıpta etmişimdir.. hocamın ayıplamasıyla harita hep o sahneyi hatırlatır..
      benim yatakta eski o yüzden ben de zıplayabiliyorum..
      her şey için teşekkür ederim..sevgilerle..

      Sil
  12. yazının finali orhan veli'nin şiiri gibi bitmiş. çok sevdiğim şiiri.bu sebepten yazını da çok sevdim.
    Yolda yürürken
    Kendi kendime güldüğümü fark edip
    İnsanların beni deli zannedeceklerini düşünüp
    Gülüyorum...

    Orhan Veli KANIK

    YanıtlaSil
  13. Biz de kucukken harita da ulkeler ve baskentleri oyununu oynardik:)

    YanıtlaSil