10 Mayıs 2013 Cuma

Hiç mi ,anne?

Okul çıkışı yüzlerce öğrenci arasında bir ışık parlar,bana doğru hızlı hızlı gelir.Yüzü yerde, kafasını kaldırmadan derin bir keder içinde çocuk; "Bir oy anne,bir oy..."  Anne; "....." Çocuk;"Sadece bir kişi bana oy verdi,bir.." 
Anne, içinden;" Olsun,bir kişi sağolsun ama biz gidelim buralardan,senin hiç değerin yok bu sefil şehirde" 
Çocuk;"Neden anne,neden hiç kimse bana oy vermiyor " Anne,içinden;" Gidelim oğlum bu şehir bizi yok edecek,oysa sen güzel bir varlıksın,bu kirli bu çirkin şehirde yok olamayacak kadar güzel" Çocuk;" anne ben
hiç başkan olamayacağım." Anne , içinden;" hemen gidelim bu acımasız şehirden , şimdi köyümüzde ki kiraz ağaçları
çiçek açmıştır,pembe, beyaz, kızılırmak, babadağındağının karlı suyu ile bendini aşmış çağlıyordur."
Çocuk;"anne hiç mi?"
Anne içinden;"Kırlangıçlar şimdi köyümüze doğru uçuyordur,yuvaları hiç bozulmadı ki,bin çeşit çiçek,bin çeşit böceği ile köyümüze ,sabah seni kırlangıçlar,uzaklardan göç edip sazlıklarımıza yuva kurmuş yaban kazları uyandırır,gidelim.."
Çocuk;"anne ,hiç mi?"
Anne içinden;"Köyümüz insana hasret,hele senin gibi bir çocuk için ...bayram eder kırlangıçlar,yaban kazları,yumurtaya yatmış tavuklar,sazanlar,başı boş dolaşan eşekler,yeşil tepelerde otlayan inekler,koyunlar
peygamberdeveleri,yusufçuklar,eşekarıları,mavi yeşil sarı balarıları,hepsi seni ister...incir ağacı,elma ağacı,ceviz,şeftali,kiraz ağaçları hepsi seni bekler...gidelim.."" Bu şehir hiç birşeyin kıymetini bilmiyor , bize göre değil , gidelim .Hayvanat bahçesinde ki zavallı hayvanlar gibiyiz bu şehirde,kat kat betonlar içinde
hapis olmuşuz, mahkum muyuz? Gidelim..."
Çocuk ; "Anne arkadaşlarım beni seçsin diye hepsine kurabiye yapalım mı?
Anne dışından ;" Olur,hayvanlı kalıplardan yapalım,yol üstünde ki marketten bonbon şeker alalım,her hayvanın karnına şeker koyalım,daha güzel görünür,metroyu kaçırmayalım acele edelim.."





15 yorum:

  1. canım oğlumda hep böyle olurdu kimse oy vermez ya da bir iki oy alırdı. Ama üzüntüsünü hiç dişa vurmadı bebeğim. Biz üzüldük onun yerine. Düşse bir yeri acısa kanasa bu kadar üzülmez insan. Bir anne için en zoru çocuğunun kalbinin derinliklerindeki acı galiba.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne güzel tespit etmişsin"düşse kanatsa bu kadar üzülmez insan",neden acaba bu kadar hassas oluyoruz,birileri tarafından seçilmemiş,beğenilmemiş olmasına neden daha çok üzülüyoruz?bir yeri kanasa öpüp koklayıp geçer deyip rahatlıyoruz ama bunun ne gibi bir çaresi olabilir ki? teşekkür ederim kartanesi...

      Sil
  2. çok acımasız hakkaten, çok üzüldüm. Her hafta mı başkan seçiliyor sınıfa, böyle seçimle olması çoğunun canını yakıyodur ne gerek var ben hiç anlamadım. herkes birer kez başkanlık yapsın herkes tatsın amaç neki? çok gıcık oldum. çocukları bu kadar üzmelerine. offf of:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ayda bir seçiliyor sevgili Işıl,çocuklar genelde öne çıkan konuşkan,yada anneleri sıkı arkadaş olanları seçiyor ,benim gibi velilerden uzak kalmış,anti sosyal anne de etkiliyordur...aday olup olup seçilememenin ardından kendini sorguluyor...

      Sil
  3. Köye gidiyorsunuz yine değil mi? Geldi vakit. Ne güzel..(Ve ne kötü benim için.)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bolkepçe;ben her sıkıştığımda,bunaldığımda hep köye giderim,kaçarım hayalcikten bile olsa...seninde kaçmak istediğin yer varsa böyle durumlarda orayı düşün:)

      Sil
  4. İçim acıyarak okudum, sizin köy planlarınız güzel, iç sesleriniz de çok güzel ancak, çocuğunuzun çözüm yolu en güzel... Kurabiyelere dayanamazlar, bir dahakine daha çok olsun inşallah oyları....

    YanıtlaSil
  5. Sevgili Esen;ben hep kaçmaktan yana iken,çocuklar mücadele etmekten yana,olurunu bulmaktan yana...kurabiyelerimizi yaptık
    hatta "hiç utanma kurabiye dağıtırken bana oy verin de" bile dedim:))

    YanıtlaSil
  6. biz 30muzda bu duyguyla mucadeleyi bulamamisken,cocuklarimiza nasil ogreticez bilmem.bende gencken kendimce ciglik vadime kacardim,simdi hep anneme siginiyorum..kurabiye gecici cozum:)kalici cozum nedir acaba?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hülyacığım;kaçmamak,mücadele etmek her zaman iyi çözüm veriyor,ama işte ben değmez diyerek hep kaçıyorum...

      Sil
    2. degmez dedikten sonra uzulmuyorsan geriye bakip en guzelini yapiyorsun demekki ayse.ama geriye bakip acaba mi diyorsak?

      Anneme mizlaniyordum gecenlerde,bu dersleri alip yorulup perisan oluyorum(universteden master seviyesinde ders almaya basladim)degicek mi,puff ne isime yariycak,bir ise yarayabilcek mi dedim?
      annem-hic degilse geriye baktiginda acabalarin olmaz,yapsaydim farkli olurmuydu demezdin dedi.
      Rahatladim.
      Denemeye deger,sonucu uzucu olsada.

      Sil
    3. Evet geriye dönüp vahlanmak,keşkelenmek benim çok yaptığım ve iyi bildiğim şey...bunların yerine denemek annenin dediği gibi yapsaydım idye üzülmekten iyidir..
      sevgiler..

      Sil
  7. Ayşe'ciğim, merak ettiğim bir şey var. Öykülerini kendin yaşıyormuş gibi yazıyorsun ya, bunlar gerçekten de yaşanmış olaylar mı, yoksa o harika kaleminden bize uzanan kurgular mı? Ben öykülerini birebir yaşanmış olaylar olarak okumuyorum. Bu yüzden yorumlarımı olaylar üzerine yapmıyorum. Kalemine gerçekten hayranım. Blogunu takip etmeden duramıyorum. Gönlüne sağlık canım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gülsüm ablacığım;şimdiye kadar yazdıklarımın hepsi,yaşadığım olaylar,anılarımdı...Yaşamadığım şey,kurgu oluyor ki henüz onu yapacak seviyede değilim.kurgu benim için çok önemli çünkü yazmaya gönül verdim ve bir evin içinde basit bir yaşantım var,yaşayamadığım şeyleri de yaşamış gibi yazmak gerekli olacak ama şimdi bunu yapamıyorum...yaşamadığım şeyleri yazacak kadar kalemim kuvvetli değil...birbirimizi görmeden yazdıklarımızla tanışıyoruz,tanış olduğun ayşe gerçek yaşadıklarını paylaşandır,kurgu olanı hemen belirtirim ki olmuş mu başarmışım mı diye sizden fikir almak için...iyi ki varsın..teşekkür ederim..

      Sil
  8. canı ne çok acımıştır Yunus'un eminim, oğlumunda hiç oyu olmuyordu artık bıraktı başkanlık seçmelerine katılmayı, neden bana oy vermezler diyede üzülürdü , bende ne eksik acaba diye düşünür dururdu, acılarını paylaşsak da elimizden gelen yok, oradaki zorluklarla mücadele etmesini, yaralarını sarmasını öğrenecek, hayat acımasız maalesef.İyi fikirmiş üzülünce olmayı istediğin yeri düşünmek... Sevgiler Elif

    YanıtlaSil