29 Mart 2013 Cuma

Büyüyünce şarkıcı olmak isterdim

Yunus'a sormaktan hoşlandığım bir şey var .Sordukça hayallere kapıldığım bir şey...

"Büyüyünce ne olmak istersin Yunus ?

-Dondurmacı ve ressamcı olmak isterim. ( Yunus bütün mesleklerin sonuna "cı "eki konulacağını sanıyor.Polisci,askerci,doktorcu olmayı hiç istemedi...)
Dondurmacı ve ressamcı olmak cevabı hiç değişmedi.
- Anne sen büyüyünce ne olmak isterdin? sorusu gelsin isterim hemen...
Birden bire Yunus'un yaşına ışınlarım kendimi.Küçük Ayşe söyle bakalım büyünce ne olmak isterdin?
Küçük Ayşe;
-Avukat yada iktisatçı olmak isterim büyüyünce....(babamın hep istediği meslekler)
Hemen 30 lu yaşlarıma ışınlarım kendimi bugünüme dönerim.
- Bir kere daha sor Yunus,yanlış cevap verdim...derim..
-Annee bu sefer doğruyu söyle,büyüyünce ne olmak isterdin?
- Şarkıcı olmak isterdim...

Büyüyünce şarkıcı olmak isterdim...

Bir yazı yazarım ,hissettiğim duygularımı ifade edebilmek için kelimeler ararım,bulurum.Bir cümle kurarım.
Bu cümleyi belki benden önce hiç kimse kurmamıştı,çünkü benim içimden benim derinliklerimden çıkmıştı.
Bu cümleyi daha önce hiç kimse kurmamıştı,ben ilk yazdım...
Benim cümlemi hiç kimse merak etmez,en yakınım,en sevdiklerim...Hiç kimselerin kuramadığı ,bir benim kurabildiğim cümlem ,okunmaz...Okunmaya değer o kadar çok şey var ki...Örneğin facebook cümleleri
her gün her saat kontrol edilir ,neler yazılmış ,kısa ,öz,yormayan çoğunlukla güldüren...En yakınlarım
benim cümlelerimi okumak istemez...Oysa aslında ben o cümleyim...o cümlenin içinde gizliyim,belki de o cümlenin içinden seni seviyorum diyorum yada çok üzülüyorum ,yada sana ihtiyacım var diyorum..
Ama Facebook cümleleri gibi açık ve seçik değilim herkesin ortasında değilim,bir kapım var çalınıp içeri girilmek istenecek...Kapımı  çalmıyorlar...Kapının ardındakini hiç merak etmiyorlar..

Şarkıcı olmak isterdim...

Yazı yazmak kadar zor olmazdı ,her gönle giriverirdim...Beste yapardım hissettiklerimi ,sonra güzel bir nakaratla herkesin diline düşerdim...Herkes benim şarkımı söylerdi...Bende bağıra çağıra şarkımı haykırırdım..Her yerde benim şarkım...yazmak kadar yabani değil...herkesle beraber herkesle içiçe
herkesin dilinde olmak isterdim.Yazı yazmayı sevmek istemezdim,büyünce şarkıcı olmak isterdim...



12 yorum:

  1. Yanıtlar
    1. Ne güzel ...Kuaförlerden çok çekinirim,saçlarımın nasıl kesileceğini bile söyleyemem...hep kafalarına göre keserler...

      Sil
  2. Ah Sevgili Ayşe,
    Kapını çalmayı çok istiyorum...
    Kapının ardındakileri çok merak ediyorum...
    Keşke bir şarkıyla olsun insanlar birbirlerini anlayabilseydi...
    Sen öyle şarkılar yapardın ki...zannımca herkes dinleyemezdi :)
    Ama Sevgili Ayşe, yaaa lütfen herkes seni anlamasın...
    Sadece seni anlamak isteyenler anlasın.
    Bilmem anlatabildim mi¿
    Ben büyüyünce "jangema" olacağım...
    O ne dersen, işte, oda benim anlaşılırlık hayalim sanırım :)
    Sevgilerimle ♥♡♥

    YanıtlaSil
  3. Müthiş bir yazı yine... Yazı yazmayı sevmek aslında ne fena değil mi, cümlelerin içine saklamak her şeyi. Okuyanın kat kat pamukları açıp bulması lazım, cümlelerin içindeki sırları. Bir cümlenin içini bu kadar deşebilecek, kaç yürek var ki? Yazmayı sevenin işi ne zor değil mi? Yine de ben paramı, yazarak kazanmak isterdim...

    YanıtlaSil
  4. birkaç gün uzak kaldım neler olmuş, Müberra'ya çok üzüldüm, derslerin çok olmasından dolayı çocuklarımızın sıkıntısının bizi de ne kadar sıktığını anladım, ötekileştirilmenin nasıl birşey olduğunu anladım, çocukluk hayallerimizin gerçekleşmediğini anladım, ama bu üzüntülerin, deneyimlerin seni nasıl güzel yazı yazmaya teşvik ettiğini anladım, hayal ettiğimiz gibi değil hayatın bize verdikleriyle nasıl yaşadığımızı anladım, Sevgiler kucak dolusu Elif

    YanıtlaSil
  5. Ben merak ediyorum seni Ayşe. Cümlelerinin derinine inmek ve seni daha iyi tanımak isterdim.
    Sanırım ben kütüphaneci olmak isterdim, herkese sessiz ol demek ve şöyle bir bakıp kitap tavsiye etmek, dur dur film de tavsiye etmek isterim:)Bir de kırtasiyem olsun lütfen:)
    IŞIL

    YanıtlaSil
  6. "yazi yazmayi sevmeyi istemezdim": Birseyi sevmeyi istememek garip bir ikilem...Bir seyi sevmeyi istemek'e denk mi? ama madem sen yazmayi seviyorsun ve biz de okumayi iyi ki yaziyorsun.

    YanıtlaSil
  7. http://hulyalar.blogspot.com/2007/10/ifade-bimi.html

    bende buyunce sezen aksu olmak isterdim:)

    YanıtlaSil
  8. sen hep yaz ..Bazen içimde yaşadıgım duyguların açık tercümanı bazen kahramanım oluveriyorsun.Bazen de sözlerin nasıl maharetli şekilde kullanılacagını gösteriyorsun
    Kelimeleri kullanma şeklin mest ediyor.Yaşadıgım okurken gözlerimin ıslandıgı yazılarını takip etmek çok güzel
    lale

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Lale;
      nasıl teşekkür etsem bilemem,çünkü okunmak benim için dünyanın en değerli en güzel hediyesi...
      umarım kapımı çalmaktan vazgeçmezsin,unutmazsın...
      teşekkür ederim her şey için....

      Sil
  9. büyüyünce hiçbir şey olmak istemezdim. hep sorarlardı; "söyle bakalım sırrakalem, büyüyünce ne olacaksın?" dönüp anneme bakardım, ne demem gerektiğini düşünürdüm. oysa ben hiçbir şey olmak istemezdim. bazen sırf zorunlu hissettiğimden bir meslek edinirdim. isteksizce, öylesine söylerdim...

    ben hiçbir şey olmak istemezdim ya da her şey olmak isterdim, aynı anda hepsi olmak... kim bilir?..

    sonra büyüdüm. hiçbir şey olamadım... ya da her şey oldum, kim bilir?

    bloglara bakamıyorum son zamanlarda. fırsatını bulmuşken kaçırdığım tüm yazılarını okuyayım dedim. seni özlemişim ayşe :)

    YanıtlaSil
  10. Ben seni cok seviyorum,yazilarinla sen benim icin cok degerlisin!

    YanıtlaSil