4 Şubat 2013 Pazartesi

gidiş ve dönüş yolu

Henüz sömestir tatilinin başındayken İstanbul'dan  bir telefon geldi.Ankara'daydım.Annemin babamın yanında.Yunus çok mutluydu hep birlikte Ankara'dan köyümüze gidecektik.İş başvurusu için çağırılıyordum.
Ankara'da olduğumu bile bile çağırdıklarına göre iş ciddiydi...Seneler sonra nihayet...Ciddi iş için üzerimde uygun kıyafet yoktu...Annem güzel bir palto aldı, kız kardeşim takım elbisesini ve çizmesini verirken "işe girip para kazanınca yenilerini alırsın"dedi.Babam  ,İstanbul için otobüs biletimizi aldı.Yunus İstanbul'a erkenden dönmek istemedi.Otobüse binmemek için ağlayan Yunus'a ;"annen işe girecek sana istediğin her şeyi alacak" dediler.Yunus gözyaşlarını silerken bana bakışı değişiverdi...
Sabah ezanı okunurken kardeşimin takımını,annemin paltosunu giymiş ,eşimle yola koyulmuştuk...
İstanbul Ankara gibi soğuk değildi.Gün ağarırken ne güzeldi İstanbul...Vapura bindik.Martıların kuru ekmeğini unutmamıştım.Tüm kuru ekmekler sahiplerini bir bir bulurken için için söz verdim.İşe girersem mısır çarşısındaki o meşhur dönerciye uğrayıp döner alacağım.Dönerin hepsini martılara yedireceğim.Söz....
Döner yiyecek olan martılar , bekleyin sabredin,şimdilik kuru ekmeklerim var ama bir kaç saat sonra her şey değişivericek...umutluyum...umudun bu kadar yakın olması ne güzel bir şey...bu vapur, bu demli çay, bu deniz ne güzel...İstanbul ne güzel...Umudun bu kadar yakın olması ne güzel...kardeşimin takım elbisesi üzerimde ne güzel duruyor,çizmeleri tam ayağıma göre ne kadar güzel oldum aynı istanbul gibi...içim içime sığmıyor yaşamak ne güzel...dünya ne güzel...eşimin kolunda vapurdan inerken herkes bize bakıyor ,biz ne güzel çiftiz...Bir kaç saat sonra hayata katışacağım ...para kazanacağım...Artık dışarı çıkmaktan , oyuncak mağazasından,lokantalardan korkmayacağım..Korkmadan yaşamaya çok yakınım...korkmadan yaşamak ne güzel bir şeydi ki içimi şimdiden ısıtıyor ,güven veriyordu...Eminönü ne güzeldi,güneşliydi.Yenicaminin güvercinleri sizleri de unutmayacağım...Yenicaminin güvercinleri ne güzelsiniz...
Kalbim nasıl dayanıyor bu kadar güzelliğe,kalbim ne kadar geniş ne kadar ferah..
İş görüşmem geçen cumartesiydi,bizim için fazla iyisiniz dediler,bizim işimizi görecek açıköğretimli onbinlerce
genç varken....Güzel İstanbulun en güzel üniversitesini bitirmek mi suçumdu...niye çağırdınız beni...elimi sıkmakdan kaçınıp, yüzüme  bile bakmadınız...ne kolay uğurladınız kapınızdan...oysa ben sizin kapınıza
gelene kadar neler yaşadım...hiç umursamadınız...
Gözyaşlarını silerken Yunus bana farklı bakmaya başlamıştı oysa...Annesi artık "o arabaya paramız yetmez"demeyecekti,hani...Dönüş yolu niye bukadar acımasız oluverdi...
Yenicaminin güvercinleri ne kadar acınası şimdi ...aynı  benim gibi...Mısır çarşısında ki o ünlü dönerciyi uzaktan görüyorum,ağlıyorum... çizmeler ayağıma vuruyor da ondan ağlıyorum...çizmeler benim değil...utanıyorum..
utanıyorum...üzerimdeki her şey ne kadar da eğreti duruyor ,utanıyorum...her şeyden utanıyorum...martılara bakamıyorum...martılardan utanıyorum... gözyaşlarımın farkedilmesinden utanıyorum,kafamı önüme eğiyorum..yeni paltomun yakasına şıp şıp bir şeyler damladığını farketmesin çirkin kalabalık diye bir an önce evime gitmek istiyorum...
(Evimizdeyiz , iki gün bu yaşdıklarımı unutmaya yeterli gelmedi olsa gerek ,yazdım,en çokta Bolkepçe ve Esra için yazdım , iş görüşmesinin iyi geçmesi için bana çok içten dua etmişlerdi)

29 yorum:

  1. hosgeldin Ayse;
    Istanbul tam anlattigin gibi.tam soyledigin gibi.
    aslinda iltifat etmisler sana.cok kiymetlisiniz siz diye,bence sevinmelisin bi bakima.

    Para isinede hic uzulme bence.calisma icinde parayi ikinci planda tut.bu para cok pis bisey,varligi bir dert,yoklugu daha az bir dert bence.bu ay mesela sadece 3$miz vardi ayin basina bir hafta kala.kimse olmedi,kalmadi,gecti hayat yine:)
    benim annemin cok az parasi vardi biz buyurken,ama oyle kiymetli degerler yasayabildikki parasizlik yuzunden,simdi cok daha iyi anlayabiliyorum.yunusta anliycak,uzulme o yzuden.hayirlisi de,yasla sirtini.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hülya;şimdi anladın değil mi niye sana ısrarla"iş tecrübelerini bloğunda yazarmısınız"diye rica da bulunmduğumu...bu benim ilk tecrübem...olur bu kadar değil mi...
      sen , ablan, çok değerlisiniz ,bunda sizler için fedekarlıkların her türlüsünü yapan annenizin payı çok büyük...
      sadece o anlık düşücelerimi yazdım , bende senin gibiyim...çok teşekkür ederim...

      Sil
  2. Üzülme sakın. Hiç bir şey senin aleyhine değildir. Belki de kabul edilseydin çok sıkıntı çekecektin. İyi insan değillerdi belki. Mutluluğunu, huzurunu bozma. Kendine, oğluna bak. Eşinin kalbini dinle. Ne çok şeye sahipsin aslında. Sakın üzülme. O kapının kapanması kesinlikle senin hayrınadır. Şimdi farkedemezsin belki ama ileride "İyi ki o iş olmamış" diyeceğinden eminim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sevgili Gülsüm abla;iyi dileklerin için ne desem azdır...bu benim ilk tecrübem olduğu için gereksiz yere
      çok sarsıldım herhalde çok umutlu gittim...dediğin gibi
      düşününce içim çok rahatlıyor...

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Ah Ayşe ah!
    Sizin yazılarınızı okumak...
    hani demişler ya "on binlerce genç" diye...evet işte tam da bu!
    Siz çok özelsiniz, sıradan, herkesin yapabileceği bir işi değil, herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği herkesin yapmak için deli olsa da, istesede, kendini paralasada, asla yapamayacağı bir işi yapmalısınız...
    Ah keşke bir yayın evim, bir dergim, bir gazetem olsaydı...sizin gibi duygularını ve hayatı bu kadar duru okuyabilen ve yazan birinin elini nasıl da sıkardım......

    YanıtlaSil
  5. sevgili benbir;ben her şeyin farkına 30 yaşıma girince varabildim..para kazanmanın gerekli olduğunu mesala..yine 30 umda
    yazmanın değerini kavrayabildim...30umdan önceki ben ile çok uğraşır oldum...hayatı sanki 30 yaşımda elime vermişler gibi,
    sertmi yumuşak mı ancak o zaman anlayabildim...bana şimdi hayat çok sert geliyor...umarım keşke diye başladığın temennilerin gerçek olur...iyi dileklerin teşekkür ederim...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Para kazanmanın gerekliliğinden emin misiniz?

      Sil
  6. yazdıklarından mevcut vasıflarından daha düşük bir işe razı olduğunu anlıyorum. ve eninde sonunda istediğin işi bulacaksın diye düşünüyorum :) her ne olursa olsun yaşadıklarımız birer tecrübe, öyle bakmak lazım. ayrıca çok güzel bir yazıydı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet çok düşüktü...dört yıllık fakülte,alması seneler süren meslek ruhsatı öyle küçüldü ki işverenin gözünde
      bir saniyelik..hayatın sert yanları için çalışmam gerek
      yumuşatmalıyım...tecrübelerim umarım artık acı vermez..
      teşekkür ederim anne kalemi...

      Sil
  7. O sonuçsuz iş görüşmelerinin verdiği acıyı bilirim ama ilk iş görüşmesinde işi alan kaç kişi var ki. Hiç ummadığın zaman kapını çalacak inş. dilediğin iş. Ankara öyle soğuk bir gündü ki, giyindim iki dirhem bir çekirdek. Şık çizmelerimden ayaklarım donarak gittim. Kapıyı açıp içeri bile davet etmeden sizin mülakatınız dündü dediler oysa adım gibi emindim doğru zamanda gitmiştim. Neden kapıdan çevirdiklerini biliyorum ama neyse...İşte tüm bu kötü tecrübelerden kızımı biraz büyütmek için işten ayrılmak istesem de ayrılamadım. Elimdekini yitirmek istemedim...Hepimiz için hayırlısı neyse Allah da onu gönlümüze versin...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. doğru söylüyorsun selcen ama yaşım çok oldu...ilk görüşme böyle olunca diğerlerine cesaret kalmadı..bu yaşta hiç kimse beni istemez diye düşünüyorum...ama elimdeki ruhsatları da 30 dan önce alınması imkansız ..
      senin görüşmelerini de okumuştum...o zamanda cesaretin için seni tebrik etmiştim...seni gibi olabilsem...

      Sil
  8. Tam böh deseler ağlayacak durumdayken senin yazını okudum ve ağladım. Yıllar önceki ben geldi aklıma. Yerde yarım metre kar. Sırtımda evlenirken kayınvalidemin aldığı benden ağır ve çirkin palto. Karnımda ise ilk çocuğum... Otobüsten indikten sonra bir saat aradığım sanayinin ortasında bir işyeri. İş sekreterlik... Büyük bir yer değil saddece telefonlara bakacaksın görünürde. Ama elbet çay kahve işleri de var görünmeyende. Bense her şeye razıyım. Yeterki 4 yıl üniversitede gazetecilik okumuş ama vasıfsız görüntümden kurtuluyum. Ama olmadı beni bu işe bile layık görmemişlerdi işte. Oğlum doğdu, büyüdü. Kiralık bir eve çıktık. Çok yakmasın diye peteklerin yarısını kapatıp yakıyorum en alt kattaki evimizin kombisini. Altı boş ev ısınmıyor. Eşim sadece bir kutu süt parası bırakıp gidiyor bebek için para olursa mama alıyoruz. Rahmetli Babam geliyor 10 günde bir buzdolabını dolduruyor. Mama alıyor. ama mutluyum. Eşimi seviyorum oda beni. Gözüm ne boş kutunun üzerinde duran televizyonu görüyor ne de yarısı boş evi.... Sonra gazeteden hiç mesleğim olmayan bir iş buldum. ve hiç üşenmeyip kendimden küçüklere çıraklık yaparak o mesleği öğrendim. Sonra başka bir yer, başka bir yer.. Herbirine daha fazla parayla başlıyordum. Sonra eşimle kendi iş yerimizi kurduk. Şimdi hem evimiz, hem kendimize ait işyerimiz ve son model bir arabamız var ama ben dipteyimmmm...
    Sevgili Ayşe biliyorum bunca yıl okuduktan sonra işsiz olmak çok zor ama inan hayat bazı insanlar için yavaş ama emin adımlarla ilerler. Senin önünde de farklı yollar olacaktır. Yeter ki ne istediğini bil ve bunun için çaba harca. O iş seni istemediyse sen başkasına git. Eminim daha iyileri karşına çıkacaktır. İçindeki umudu hiç kaybetmemen dileğiyle...

    YanıtlaSil
  9. Kartanem;bu yorumun bir hayatı nasılda güzel özetlemiş...
    ben senin gibi olamadım gençliğimde,her şey basit her şey kolaydı
    30 umdan sonra öğrenmek çok acı...ama dediğin gibi emin adımlar istiyor istenilene giden yollar...umarım seni dibe çeken her neyse
    kurtulmuşsundur ondan...teşekkür ederim...

    YanıtlaSil
  10. Canım Ayşe, hayırlısı olsun öncelikle. Hayat kimine zor, kimine kolay bence, bakıyorum hiç çaba sarfetmeden tepside sunuluyor onca şey kimilerinin önüne ama çok gayret etmesi, çok zorluk yaşaması gerekebiliyor aynı şeye kavuşabilmek için başka birinin de. Evet keşke bir iş için bu kadar uzun seneler beklemeseydin ama kalan hayatında hep bunun acısını mı çekeceksin? Herzaman başka bir yol vardır bence önümüzde, Allah tüm kapıları kapar mı hiç yüzümüze?
    Önce sağlık olsun, sonra da umudun içinde dursun, dursun ki sana gayret göstermek için destek olsun. Diliyorum gönlüne göre bir iş tez vakitte senin olsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umudum içimde canım Esra;umarım senin dediğin gibi olur
      umarım tez vakitte işime kavuşurum...her şey için teşekkü ederim...

      Sil
  11. Üzüldüm üzülmenize...Ama şimdi belki çok anlamlı gelmese de, herşeyin bir sebebi var hayatta, yine sabretmek gerekiyor demekki, yürekten diliyorum hakkınızda en hayırlı olan şekliyle istediğiniz işe en kısa sürede kavuşabilmenizi..."Mısır çarşındaki ünlü dönerciyi uzaktan görüyorum ağlıyorum" u okudum dağıldım orada koptum işte...Yüreğini sevdiğim insanlardan oldunuz sizi okudukça, Allahım gönlünüze göre versin....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sevgili Nil;hep yazdıktan sonra pişman olurum... ne kadar flitre de koymaya çalışsamda o anı olduğu gibi anlatmazsam yalan olacak gerçek olmayacaktı...bazen yazarken çok çekiniyorum bunu yazmasam bu yanlış mı anlaşılır yada acındırdım mı kendimi diye...
      beni anladığına,olduğum gibi anladığına çok sevindim...
      Allah herkesin gönlüne göre versin,şimdi yunus yanımda
      birlikte oynuyoruz ders çalışıyoruz bazen bilgisayar için kavga etsekte çok şükür huzurluyuz...

      Sil
  12. Daha dün bir iş görüşmesi yaşamış biri olarak çok ilginç bir tevafuk oldu doğrusu..Oğlum doğduğunda işimi bırakmak istemedim ve zaten pek de imkan dahilind edeğildi.Yıllar sonra kızım dünyaya geldiğinde ayrıldım işimden.Kızım şimdi 3 yaşını doldurdu..Bu sürede ilk defa iş görüşmesine çağırıldım..Garip bir heyecan evet..Sonrası bir düşünce salıncağı..Artılar eksiler..
    Bunu yazmalıyım galiba dolmuşum.:)
    Velhasıl güzel kardeşim güzel anne sen yoluna hayatına bak..İş seni gelip bulacaktır merak etme..Bu deneyim sadece ardının daha güzel geleceğini müjdeliyor..
    Ha yazmaya devam et..İş var iş :)

    YanıtlaSil
  13. Herşey hayır olsun.
    Kimse sonsuza kadar işsiz kalmaz diye yazı asardım eskiden ben buzdolabına. Hakikaten de kalmadım, ama şu siz bize iyisiniz diyenler var ya, al onları....

    İçi daralmış anne

    YanıtlaSil
  14. Ne kadar içten ve güzel anlattınız yine,Yunus u o boncuk gözlerinden öpüyourm :( sizin için de daha hayırlı güzel bir iş diliyorum Allahtan. Kısmet ve bu iş görüşmeleri başladımı bir kere devamı geliyor inanın. İyi olacak her şey inş.Sevgiler

    YanıtlaSil
  15. yara bandı niyetine :) http://erimispuskuut.blogspot.com/2011/06/son-20-yln-muhasebesini-yaptm-ack.html

    YanıtlaSil
  16. Mesleginiz nedir? Bende gectigimIz Mayis mezun oldum ise baslamaya korkuyorum (amerikada) :(

    YanıtlaSil
  17. Bloguma gelerek cevap vermeniz cok ince bir davranis cok tesekkurederim meslektas ciktik :) bende hic sevmeyerek okudum bu bolumu hic bana gore deil yani karakterime uygun deil :/ ins hayirlisi neyse hakkimizda o olsun bugunlerde hep boyle dua ediyorum .. Allahim hayirli kapilar acsin hepimize ..sevgiler

    YanıtlaSil
  18. Benzer şeyler yaşadım bende Ayşe (Artık sana Ayşe demek istiyorum çünkü seni çok seviyorum). ODTÜ İstatistikten den mezun olduktan sonra bölümümü de pek sevmediğim için ne yapayım diye düşündüm durdum.Birde kapalıydım üstelik. Ben düşünürken yıllar geçti.5 yıl evde oturdum bunalım vaziyette. Birkaç işe başvurdum ama size dediklerinin aynını söylediler Siz bize fazlasınız.Koca beklemeye başladım ben de iş olmuyordu çünkü. Yaş oldu 29. Şimdi iki hayal kırıklığı ne iş geliyordu ne de kısmet. Zor günlerden sonra bir arkadaşım çalıştığı yerde beni önerdi. Tanıdık olunca kolay bir iş görüşmesi oldu ve işe başladım. Bunca yıl beklediğim şey olmuştu am çok şey de kaybettim. Elimizde olanların kıymetini bilmek için kaybetmemiz gerekiyor çoğu zaman. Şimdi param var bir ailem var, ama o masumiyetim o teslimiyetim kalmadı. Ayşe lütfen üzülme. Çalışmanın para kazanmanın çok önemli olduğu bir dönemdeyiz evet ama elimizdekilerin kıymetini de bilelim. Bu kadar istiyorsun ben eminim ki bir işin olacak. Onun için lütfen şimdi işin var ama izindeymişsin gibi davran. İş olunca yapamayacağın şeylere odaklan ve çok dua et, edelim. Allahım Ayşe ye hayırlı bir nasip et hem bu dünya için hemde öbür dünya için hayırlı bir iş. Amin.
    IŞIL

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke bende sizi tanısaydım...şukadarcık yazdıklarınız bile sizi sevmeme neden olduysa...belki daha fazlası olurdu..
      emailim: aysekozaQgmail.com...yorumunuz ve dilekleriniz için teşekkür ederim...

      Sil
  19. Üniversiteden mezun olunca yaşadım bunları, istanbulun bir ucundan bir ucuna iş görüşmelerine gittim.Biraz minyon tipliyim. Biri Cv mi görüp çağırdığı halde senin yaşın çok küçük diye geri döndürdü, Biri işe başlattı patron çalışan ilişkisinden öteye gidemeyeceğimizi anlayınca hakaretlere başladı,ceketimi alıp çıktım.Bir yerde o lanet tecrübe için 8 ay sigortasız çalıştım.işe alırken hangi programları biliyorsun diye sordular işe başladım.bilgisayar yok.elde defter tuttum :)ordan çıkıp başka yere girdim muhasebe okudum ama ne iş olsa yaparım modundaydım paraya ihtiyacım vardı. muhasebe diye girdim satışda buldum kendimi. bu arada evlendim.mide mi üşütmüşüm nasıl bulantı tuvaletten çıkamıyorum.3 sene gece gündüz çalışmamın karşılığında hamile olduğumu düşünerek işten çıkardılar. ihbar süremde rahat iş aramak için pc aldık.günlerden cuma içimde nasıl bir sıkıntı anlatamam duramıyorum işyerinde eşimi arıyorum bırakıp eve gidicem diye.az daha sabır hayatım diye teselli ediyor beni.Cuma namazından sonra bir telefon eve hırsız girmiş. Tv ,pc, çekmecedeki kira.. toplayıp gitmiş ne var ne yok. Sabır çekmeye devam ettik. 1 ay işsiz kaldım.hergün 2-3 yere iş görüşmesine gidiyorum. ya çok fazlayım ya yetersiz artık kendimden şüphe duymaya başlarken oto sanayide garaj girişinden bir işyerine görüşmeye gittim.ayaklarım geri geri gidiyor ama pişmanlık duymak istemiyorum.girdim birçok kurumsal firmadan iyi şartlar sundu bana.hala orda çalışıyorum.birde smmm staj başlattım haziranda yeterlilik sınavlarına giricem.burdada muhasebe yapmıyorum 2008 krizinden sonra sevmesem de başlattım stajımı. bilediğimde dursun belki lazım olur diye :)) arada başvurular yapıyorum ama ne arayan var ne soran.Ne istediklerini kendileride bilmiyor bence.
    çok uzun oldu ama bazen hayat kestirme yollar yerine dolandırarak ulaştırıyor bahara.İnşallah her şey gönlünce olur. Bu arada benimde yaş 30 oldu.

    YanıtlaSil
  20. Merhaba Ayşe Hanım, yazılarınızı okudukça sizi kendime çok yakın hissettim. Öncelikle iş arayışınızda hayırlı sonuçlar almanızı tüm kalbimle diliyorum.
    Ben okul mezuniyetimden sonra sizin izlediğiniz yoldan çok farklı bir yol izledim. Babamı kaybettim ve üniversite mezuniyeti sonrası çalışmak zorunda kaldım. Sınavla uzman alan kurumlardan birine girdim, orada tecrübe kazandıktan sonra da çok iyi bir maaşla başka bir yere geçtim. Ne yazık ki herşeyin, her seçilen yolun, her verilen kararın bir bedeli oluyor hayatta... Yıllarca hiç durmadan çalıştım, akşam , haftasonu demeden... Şimdi geriye dönüp bakıyorum da ailem ve sevdiklerimle ilgili birçok güzel anı yaşayamadım, kaçırdım... 40 lı yaşlardayım ve bekarım, çünkü özel hayatıma ayıracak vakit bulamadım.. oysa çocukları çok severim ve hayatta en çok istediğim, arzuladığım şey çocuk sahibi olmaktı... Ama bir evim var, bankada da param.
    Mutlu muyum diye sorarsanız , içimde hep güzel bir yuva kuramamanın eksikliği ve burukluğu var.
    Ben de kendi seçtiğim yol yerine, sizin seçtiğiniz yolu ve yaşamı seçmek çok isterdim. Haklı sebeplerle maddi kazanca sahip olmak, çalışmak arzusu içindesiniz, ama bir yandan da sahip olduklarınız o kadar değerli,özel ve güzel ki, bir de benim gözümden yaşamınıza bakmanızı arzu ettim.Lütfen uzulmeyin, sahip olduklarınızı Allah nazarlardan saklasın. Bence oğlunuz da sizin gibi bir anneye sahip olduğu için çok şanslı, yoğun iş yaşamları nedeniyle annelerinin vakit ayıramadığı ve çok mutsuz psikoloji içinde olan birçok çocuğa denk geldim.Size tüm kalbimle sevgilerimi gönderiyorum.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bazen umutsuzluğa kapılıyorum,içim yangın yeri gibi oluyor,ama şimdi içten samimi özenli yorumunuzla içime
      su septiniz,buna ihtiyacım varmış...keşke size gereği gibi teşekkür edebilseydim...

      Sil