6 Aralık 2011 Salı

Evhanımlarının küçük sırları

Kaç yıl önceydi şimdi nerden aklıma geldi!..
Evimdeyim yine kitap okuyorum kitap okuyorum kitap okuyorum arada bozulan yerleri toparlıyorum evle ilgili
bir sorunum yok çocukta yok...Kayınvalidem kitaplarını getiriyor söylemiyorum ama beğenmiyorum okunmaya değer şeyler değil vakit kıymetli ve basit şeylerle harcanmamalı...Televizyon bile almamışız eve
vakit televizyondaki saçma sapan şeylerle geçmeyecek kadar mühim...
Kayınvalidem yeni televizyon almış evine, eskisini bana bırakıyorlar ben evde yok iken Ankara dayken...
Üzülüyorum evde televizyonu görünce bu nedir evimin en güzel yerine kurulmuş,her şeyi basitleştiren zamanı
değersizleştiren şey benim evime giremez derken her gün ahşab kaplamasına siyah camına bakmak zorunda
olduğum bir şey oluverdi..

Kayınvalidem yeni programları haber veriyor ben oralı olmuyordum,hala beni tanıyamamış ben nasıl o programı izlerim diye iç geçiriyorum.
Sıkıldığım zamanlar ses olsun diye açmaya başladım radyo gibiydi ,yumruklanmadan görüntü gelmiyordu...
Akşam vakti evde yanlızım kayınvalidemin dediği programı açtım dinliyorum...Pop star...Sesler yetmiyor
görüntüyü merak ediyorum en çok da Bayhan ı...Yumruklayıp televizyonu aslına çeviriyorum radyoluktan
televizyona terfi ediyor...Aman ne değişik bir tipmiş bu Bayhan derken kendimi kaptırıyorum program
akışına...Bunun yanında patates kızartması olsa hem yesem hem koltuğa kurulup izlesem ne güzel oluru hemen
hayata geçirivermek için patatesleri soymaya başladım...Bir ara tavaya yağı koyup kızdırmaya başladığımı
unutmuşum...Patatesleri soyarken gülmekten gözlerim yaşarıyor kendi kendime konuşuyorum...Sen birinci
olacaksın olacaksın Bayhan korkma sinirlenme sakin ol Bayhan...O nasıl şarkı okuma yorumlama bayhan
senin gibisi varmı sen orjinalsin bayhan derken içeriden bir aydınlık zuhur etti...Tüm ışıklar kapalı idi.
Televizyonun ışığı patetesleri soydurmaya yetiyordu,çok korktum bu aydınlıkta neydi?Patatesleri bıraktım
bıçağı kavradım.Yavaş yavaş aydınlığa doğru ilerlerken Bayhanın şarkısını bastıran bir ses duydum ilk.
Alevin sesi...Tavadaki yağ alevlenmiş alevler bir volkandan çıkar gibi devasa,perde tutuşmuş ahşap pancurlar
da yanıyor...Bayhanın acı acı haykırışları içinde mutfağımı tecrübeli bir itfaiyaci gibi söndürdüm..Evdeki yanık
kokusunu bir kaç parfüm şisesini bitirerek yok ettim.Tüm gece geçen badanadan arta kalmış boyalarla kararmış duvarları boyadım,islenmiş tabak çanak va mobilyaları pırıl pırıl yıkadım...
Hiç zor gelmedi can hıraş hepsini bir hamlede eskisi gibi yaptım...Zor olan Kayınvalideme, Bayhan ı izlerken evi
yaktım demekti....

6 yorum:

  1. Allah iyiliğini versin e mi:)

    YanıtlaSil
  2. Hiç de küçük bir sır değilmiş bu, eve hırsız filan girdi sandım okurken :)

    YanıtlaSil
  3. Esracığım şimdi bende hırsız gibi yazmışım,
    haklısın küçük sır faciaya dönüşekmiş gençlik
    zamanlarında küçük büyük mefhumu karışıyormuş..

    YanıtlaSil
  4. ahaha Ayşeee, unutulmayacak bir anı olmuş bu :) evet ben de olsam bana da sebebini söylemek zor gelirdi herhalde :) aman geçmiş olsun.

    Kahve Dükkanı

    YanıtlaSil
  5. ahahhayt:))) hakkaten evi yakmak mesele değil,ama bayhanı izlerken yakmak feci:)

    YanıtlaSil
  6. itiraf ediyorum dusundum: hayal mi gercek mi?

    ***
    guzel dogumgunu mesajin icin tesekkur ederim, evet arada bir okyanus da olsa arkadasiz biz!

    YanıtlaSil