18 Eylül 2011 Pazar

Burgazada S.F.Abasıyanık

Cumartesi sabahı hava sıcaktı.Burgazadaya gidelim,Sait Faik'in evini görelim diye feribota bindik.
Kınalıada da yolcu indiren feribottan tüm sahilin sessiz insansız haline şaşırdık.Geçen hafta sahildeki
pastanede yer bulamıyorduk.Babaannesiyle Kınalıadada sahildeki pastaneden miflöy pastalarını yiyip
denize girdiğini hatırlayan Yunus planımıza posta koymaya çalıştı,inelim diye tutturdu.
Sait Faik'in evine gidiyoruz işte Burgazada göründü...
Burgazadanın sahili tertemiz hava sıcak Yunus ağlıyor ,hem miflöy pastası yiyecek hem denize girecektim,diye
Heybelinin çam ağaçlarını gören kıyısından Yunus u denize soktuk.Yüzmekten yorgun ve acıkan Yunus;
-Hadi Sait Faik'in evine gidelim bize bir şeyler hazırlamıştır yeriz dedi. Gülümsedim.
-Sait Faik'in çocukları var mı siz  konuşurken ben onlarla oynarım dediğinde evine doğru yokuş yukarı
çıkmaya başlamıştık.Kilise den yukarı sol da beyaz ahşap köşk...Yunus heyecanla demir parmakları itmeye
çalışırken yine tadilat olduğunu gördük.
Burgazadadan ayrılıp evimize döndüğümüzde Yunus'a Sait Faik hikayeleri okudum.Yunus dan dört yaş
daha büyük iken Bilgi Yayınevinin S.F.A.nın bütün eserlerini almış ve okumuşum.Yirmi dört senedir yanım-
dan eksik etmediğim kitabımı açıp okumaya başladım;Semaver,Çöpçü Ahmet,Paşazade,Köy Hocası ve
Sığırtmaç...
Yunus denizinde yüzdüğü adada kocaman evi olan ama kapıları sımsıkı kapalı , yemek hazırlamayan ,çocuklarını oynamaya  salmayan Sait Faik'i dinleyerek uyudu...
Şimdi Sarnıç'ı okuyorum;
"Kimdim,neydim,kimi seviyordum?
Her barınacak,her çorbası tüten,her sobası yanan evde bir kaderin,bir bilinmez yaranın korkusunu gördüm.
Hatırlarım:Günlerden bir gün,dünyanın en şehvetperest insanı olmuştum.Ne görsem almak,neye baksam kucaklamak,ısırmak,sevmek,koklamak,neyi sevsem kıskanmak,başkalarına koklatmamak isterdim.
O zaman sarhoş olmaya giderdim.Durmadan içerdim.İçtiğim zaman herşey güzeldi.Herşeyi kucağıma alabilirdim.Her şeyi ısıtabilirdim!
 Bu,yalnız hayvani bir his miydi?Yoksa bunun gerisinde saklı açık bir insan sevgisi var mıydı?
Beni idare edemeyen neydi?Bu dünya insan için kafiydi.Bu dünyada insan en güzel en büyük en bahtiyar
mahluktu.O halde niçin sokakta çıplak çocuklar,aç gezenler,işsiz delikanlılar ,titreyen köylüler,yanlız namazlarını ve torunlarını seven ihtiyarlar vardı?"

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder