8 Temmuz 2011 Cuma

Fotoğraflı duvar

Anneannem öldüğünde nerdeyse yüzyıllık evinin odalarından birine daha
önce vefat eden anne ve babasının fotğraflarının yanına karısının ve kendisinin de vesikalık fotoğrafını astı dedem.
"Sen yaşıyorsun demesinler bilsinler ki ben  ölümü bekliyorum"dedi dedem,her gün özlenen birini bekler gibi ölümü gözledi.
Onlarca odası olan evinin bir odasında yanlız başına sanki beklenen
misafir bugün gelebilir gibi hazır ve istekli yaşamaya devam etti.

Onbir sene boyunca eşinin yerleştirdiği bir eşyanın yerinin değiştirilmesine kaybolmasına atılmasına gönlü razı olmadı.
Eskiler,anılar, tatillerde gelen çocuklar torunlar avuntusuydu.
Dedem çayına şeker atılıp karıştırılmasını bekleyen biriydi anneannem
hayattayken ve karısı vefat ettiğinde ogüne kadar hazır yemeğini
ısıtmak için dahi olsa ocak nasıl yakılır bilmiyordu.Yetmiş yaşından
sonra ocak yakmayı,yemeğini yapmayı,yanlız yatıp yanlız kalkmayı
hatıraları her gün daha çok anıp yeni olana yabancılaşmayı öğrendi.
Dedemin annesi okumuş kültürlü tüm köyün akıl danıştığı biriymiş
kocası 93 harbinden gelememiş bunun üzerine kendisinden küçük
kaynı ile evlendirilmiş.Yeni eşi de harbe katılmış esir düşmüş işkence görmüş sularla dolu bir mahzene kilitlen-
miş.O zamanlar koca evinden geri dönüş sadece ölümle olunurmuş kadının sığınacak hiç bir yeri olmadığı
için başına gelenlere sadece kabullenmek düştüğünü çok iyi bilirmiş.
İlk eşi hiç bir zaman dönememiş ikinci eşi harbten döndüğünde tanınmayacak
haldeymiş.Yıllarca çocukları olmamış bunun nedenini şimdi anlıyorum,kendinden
küçük kaynıyla evli olmak,abisinin eşiyle evli olmak her iki taraf için katlanılması
çok zor bir yaşam.Sonunda dedem doğmuş.Tek çocuk olarak bir eli yağda bir eli
balda her dediği olan bir çocukluk gençlik geçirmiş.
Anneannem dünyalar güzeliymiş boyu dedemden uzun, gözleri mavi her gülüşünde
al al yanakları varmış.En güzel kız ile evlenmiş dedem.Dedem uçarı,zengin ...Yedi
çocuğu genç karısının kucağına verip değişiklikler arayışına girmiş.
Anneannemi hatırlıyorum dev boy aynası önünde dedemle birlikteler çok mutlu.
Aynanın kenarı kadife üzerinde bakır kelebekler süslü,her tatil bu dev aynanın kenar
süslerinden gizli gizli kelebekler kopartırdım.Aynanın önüne diz çökmüş dedem onun arkasında anneannem...Anneannemin elinde bir kapta siyah boya var dedemin saçlarına bıyıklarına özenle
sürüyor,banada sürmesini istiyorum bazı akşamlar elimize sürdüğü kınalar gibi...
Kocasını çok önemsediğini görüyordum dev aynadan.Kocasının tüm acı veren anıları bu önemseme ile kaybolup gidiveriyordu dev boy aynasında.
Anneannemi çok seviyordum sessiz mavi gözler ile sıcacık al al gülümsemeyi herkes severdi.
Çok korkardım fotoğraflı duvarı olan odada yatmaktan,anneannem öper, ayaklarımı ayakları arasına sıkıştıra-
rak sarılır yorgun değilse masal anlatarak uyuturdu.
Şimdi  duvarına onun fotoğrafı asılalı korkmaz oldum o odadan...

2 yorum:

  1. anneannemin yeri bende de çok ayrıdır...

    YanıtlaSil
  2. ananeler ayrı mı güzel olur hep. hiç kötü annane duymadım

    YanıtlaSil