13 Haziran 2011 Pazartesi

Yokluğun sebeplerine dair

Tek başıma ıssız ıssız yazarken hissetmediğim duygulara kapıldım yazdıklarımı okuyan izleyicilerim olmaya başlayınca.Hissettiğim en büyük duygu utanma...
Aylardır satır düzeni kuramadım yazdıklarıma, kelimeler cümle olamadan ayrılıveriyor alt satırlara ve bloğum
düzenli satırlardan yoksun kalıyor.Sebebi var; bilgisayar cahiliyim.
Fotoğraflarım sönük ,odaksız ve bloğum görsellikten uzaklaşıp nerdeyse körselleşiyor.Sebebi var; markasız
Fi tarihinden kalmış fotoğraf makinam.
Renkli fotolardan uzak,düzensiz ve aşırı sade bloğumdan dolayı beni okuyan tüm gözlerden,gözlerimi
kaçırırcasına utanıyorum.
Aynı güzellik yarışmasına katılmış çirkin bir kız gibiyim.Güzel kızların arasına hodbinlikle kendini atmış bu
biçareye, sevgili izleyiciler inşallah merhametle acımak arasında gelip giderek kabullenmeyi seçmemişlerdir.
Ama gönül güzeli seviyor öyle olmasa da güzellerin içinde olmayı arzuluyor.Düzensiz satırlarını ,renksiz fotolarını , aşırı sıradanlığını da sırtına alıp sahneye fırlamış bu hodbinin yüzü kızarsada içi kıpır kıpır...
Sanki tüm yokluk kapılarının bir bir anahtarları  gizli bu sahnede ve onları bulmaya çok heveskar bu biçare...
Şimdi başlık ve foto uygunluğunu sağlamak için gerçek konuya geçelim.
Yokluk her şeyin içinde var .Hareketimde görünen yokluklarım yanında düşüncelerimdeki görünmeyen yokluklarımı hep hissetmişimdir.Görünen yokluklarımı bir şekilde görünmeze çevirmeyi başarabilsemde
görünmeyen yokluğum içimi çok acıtıyor.
Sahiplikle ilgili görünen yokluklarım ,ev sahibi,markalı giysi sahibi,kaliteli fotoğraf makinası sahibi,iş sahibi,
kendine güven sahipliği yoksunuyum.Bu ve benzeri bir dolu yoklukları bir şekilde idare edilebilire dönüştürme
çabaları ile yuvarlayabilirken içteki yoklukla başedebilme nasıl başarılabilir?
Başıma gelen tüm yoklukların başını bir sebep ipiyle sıkıca bağladım ki yokluklar başını alıp beni istemediğim yerlere götürmesin.
İçimdeki yokluğun başını bağlayamadım ve beni istediği yere götürmeye çalışıyor....
Ve fotoyu da konuya bağlayamadım...

2 yorum:

  1. Evet ama çok güzel yazıyorsun, ya buna ne demeli:)

    YanıtlaSil
  2. Gönül güzeli tevafuken buldu. Hayatımda hep olur inşaallah.

    YanıtlaSil