16 Şubat 2011 Çarşamba

Yeni Hayat

Babam beni çok severdi ..
Gecelere kadar ders çalışan babamın yanından ayrılmak istemezdim,sobasız odalarda yorgan altında
kitap okur yazı yazardı "üşürsün sobalı odaya git"demesine müsade etmeden yanına sokulur uyurdum.
Öyle soğuktu ki doğunun bu ili babamın yorgan dışında yazı yazdığı kolu tutmaz oldu kırkından sonra
sol eliyle yazmaya alışmıştı.Kitaplarını bana da okurdu,bu eski kalın kitapları hala saklarım iktisat
hukuk maliye...Karlar neredeyse boyuma çıktığında bile hiç aksatmadan özel derslere götürürdü
ingilizce mandolin...Her zaman dilinden düşmeyen tek şey bana dair"kızım üniversiteye gidecek büyük biri olacak"... Gözlerim kapalı üniversite koşuna çıktım belki bu yüzdendir.Büyük biri olmanın kapısına
bırakıverdi bir sabah babam beni...1960 larda babamın okuduğu fakülteyi aynı bölümüyle kazanmıştım.
Çocukluğumda dinlediğim anıları ile kitapları ile hiç değişmemiş bu eski fakültenin adı benim için babamın fakültesi olarak kaldı.
 Babam için hiç sevmediğim bir bölümde çok korktuğum bir şehirde yapayanlız okumaya gelmiştim.
Münasip bir kız yurduna yerleştirip benimle veda vakti geldiğinde babam ağlamaya başladı.
Öyle gözden gelen birkaç damla yaş değil oluk oluk boşalan barajından taşmış sel gibi,yurdun önündeki
pis sokağın kaldırımına yığılıp hıçkıra hıçkıra...Oysa ben cesaretimi toplamış "baba beni burada bırakma seneye bir daha girerim sizin yanınızda bir okul kazanırım" diyecekken...
Neyse sonunda fakültedeyim Gülay,Gül,Serap,Muzaffer,Müzeyyen,Pınar,Ebru...
Her sıkıntımda benimleydiler yanlız değildim,çok olaylar oluyordu bizim kampüste hatta bir keresinde
maliye teorisi dersinde bir grup okulu basmış bağırtılar ayyuka çıkınca dersin hocası kürsüde iken masanın altına saklanıp uzun süre çıkamamıştı sivil polisler sınıfa girip bizi götürmek istemişlerdide
biz ders dinliyoruz işte hocamızda masa altında demiştik...Sessiz sakin anfi önünde ders için sıramızı
beklerken birden kafamız üzerinden bıçak ustura hatta kama uçtuğunu biliriz.
Ben hep seyirci kaldım olup bitene akşam olsa da babama anlatsam diyede biraz da sipiker..
Şimdilerde ise yaşadığım içinde olduğum hiç bir şeyin seyircisi yada sipikeri olmak istemiyorum..

1 yorum: